一暴十寒

ร้อนๆ หนาวๆ ไม่มีความเพียร

《孟子》

{"translation": "「หนึ่งวันตากสิบวันหนาว」ความหมายตามตัวอักษรคือ ตากแดดหนึ่งวัน แช่แข็งสิบวัน โดยคำว่า \"暴\" ในที่นี้ใช้แทน \"曝\" หมายถึงการตากแดด สำนวนนี้มาจากหนังสือ \"เม่งจื่อ·ก้าวขึ้น\" (孟子·告子上) เม่งจื่อได้วิจารณ์พฤติกรรมของกษัตริย์ฉีที่ขาดความมุ่งมั่นในการทำงานและเชื่อฟังคำยุยง โดยใช้การเจริญเติบโตของพืชเป็นอุปมา แม้จะเป็นพืชที่โตง่าย หากตากแดดหนึ่งวันและแช่แข็งสิบวัน ก็ไม่มีทางเติบโตอยู่ได้ ความหมายเชิงลึกคือการเปรียบเทียบการทำงานที่ขาดความมุ่งมั่น พยายามน้อยแต่ปล่อยปละมาก ร้อนหนาวไม่แน่นอน ไม่สามารถยืนหยัดจนถึงที่สุดได้ ใช้ในบริบทการวิจารณ์ทัศนคติแบบทำ ๆ หยุด ๆ ในการเรียน การทำงาน หรือการฝึกฝนตนเอง ในเชิงวัฒนธรรมสะท้อนการยกย่องของลัทธิขงจื๊อต่อความเพียรพยายามและความตั้งใจแน่วแน่ อารมณ์ของสำนวนเป็นไปในทางลบ มักมีความหมายแฝงของความเสียดายหรือการวิจารณ์"}

{ "1": "การเรียนภาษาต่างประเทศต้องอาศัยความพยายามทุกวัน หากทำแบบ \"ร้อนวันเดียวหนาวสิบวัน\" ก็ยากที่จะก้าวหน้า (เปรียบเทียบว่าพยายามน้อยแต่ปล่อยปละมาก ขาดความอดทน)", "2": "เขา ออกกำลังกายแบบ \"ร้อนวันเดียวหนาวสิบวัน\" เสมอ ผลลัพธ์จึงไม่ชัดเจนมาตลอด (หมายถึงทำๆ หยุดๆ ไม่ต่อเนื่อง)" }