韦编三绝

หมั่นเพียรอ่านหนังสือ

《史记》

{"translation": "「韦编三绝」มาจาก «บันทึกประวัติศาสตร์ วงศ์ขงจื๊อ» บันทึกว่าขงจื๊อในวัยชราศึกษา «คัมภีร์อี้จิง» เนื่องจากเปิดอ่านบ่อยครั้งเกินไป สายหนังวัว (เหว่ย) ที่ร้อยม้วนไม้ไผ่จึงขาดหลายครั้ง (ซานเจวี๋ย) สำนวนนี้เดิมหมายถึงขงจื๊ออ่านหนังสืออย่างขยันขันแข็ง ต่อมาใช้เรียกกว้างๆ ว่าอ่านหนังสืออย่างมุ่งมั่น ศึกษาค้นคว้าอย่างขยันหมั่นเพียร ความหมายเชิงลึกเน้นความมุ่งมั่นต่อความรู้และการศึกษาค้นคว้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่เพียงสะท้อนการทุ่มเทด้านเวลา แต่ยังสะท้อนสมาธิและความเคารพในจิตใจ สถานการณ์การใช้มักใช้บรรยายนักวิชาการ นักเรียน หรือใครก็ตามที่ทุ่มเทอย่างมากในการแสวงหาความรู้ มีความหมายเชิงบวกและความรู้สึกชื่นชม ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนรูปแบบหนังสือโบราณ (ม้วนไม้ไผ่และสายหนัง) และความสำคัญที่ลัทธิขงจื๊อให้ต่อการเรียนรู้คัมภีร์คลาสสิก ในยุคปัจจุบัน มักใช้เคียงคู่กับสำนวนอย่าง «ห้อยศีรษะเจาะก้น» «เจาะผนังขโมยแสง» กลายเป็นสัญลักษณ์ของการอ่านหนังสืออย่างขยันขันแข็ง เป็นแรงบันดาลใจให้ผู้คนไม่กลัวความยากลำบากและศึกษาค้นคว้าอย่างลึกซึ้ง"}

{ "1": "เพื่อเอาชนะปัญหาทางการวิจัยนี้ เขาเกือบจะ 'อ่านจนสายหนังที่ผูกหนังสือขาด' พลิกเอกสารที่เกี่ยวข้องจนเกือบขาดวิ่น (บรรยายถึงความขยันหมั่นเพียรอย่างยิ่งในการอ่านหนังสือหรือการวิจัย)", "2": "จิตวิญญาณในการศึกษาค้นคว้าของศาสตราจารย์อาวุโสท่านนั้นที่ 'อ่านจนสายหนังที่ผูกหนังสือขาด' สร้างความประทับใจอย่างลึกซึ้งให้กับนักศึกษาทุกคน (บรรยายถึงความมุ่งมั่นในการศึกษาอย่างหนักและการค้นคว้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า)" }