下自成蹊

มีคนติดตามเองโดยไม่ต้องเรียกร้อง

《史记》

"ใต้ต้นท้อและต้นพลัมย่อมเกิดเป็นทางเดิน" มาจาก "บันทึกประวัติศาสตร์ ชีวประวัติแม่ทัพหลี่" ข้อความเดิมคือ "ต้นท้อและต้นพลัมไม่อาจพูดได้ แต่ใต้ต้นย่อมเกิดเป็นทางเดิน" หมายความว่า แม้ต้นท้อและต้นพลัมจะพูดไม่ได้ แต่เพราะดอกหอมและผลหวาน ผู้คนจึงพากันมาหา จนใต้ต้นถูกย่ำเป็นทางเดินโดยธรรมชาติ ใช้เปรียบเทียบว่าผู้ที่มีคุณธรรมสูงส่งและจริงใจ ไม่จำเป็นต้องประกาศตน ย่อมได้รับความเคารพและความศรัทธาจากผู้อื่นโดยธรรมชาติ สำนวนนี้มักใช้ยกย่องผู้นำ ครู หรือปราชญ์ที่ทุ่มเทเสียสละอย่างเงียบ ๆ ชนะใจคนด้วยคุณธรรม และไม่โอ้อวด เน้นพลังแห่งเสน่ห์ของบุคลิกภาพ ในเชิงภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนค่านิยมในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิมที่ว่า "ไม่พูดแต่เป็นที่เชื่อถือ" และ "ต้นท้อและต้นพลัมเต็มแผ่นดิน" มีอารมณ์เชิงบวก แฝงความหมายแห่งความเคารพและยกย่อง เมื่อใช้มักอยู่ในบริบททางการหรือภาษาเขียน ใช้อธิบายว่าคุณธรรมหรือความสำเร็จของบุคคลหนึ่งมีพลังดึงดูดอันแข็งแกร่ง

1. ศาสตราจารย์อาวุโสท่านนี้ทุ่มเทให้กับการศึกษาค้นคว้าและดูแลเอาใจใส่นักศึกษามาหลายทศวรรษดั่งวันเดียว แม้ท่านจะไม่เคยโอ้อวดตนเอง แต่ก็มีผู้คนเลื่อมใสศรัทธาและมาหาท่านไม่ขาดสาย （เปรียบเทียบว่าผู้มีคุณธรรมสูงส่งย่อมเป็นที่เคารพศรัทธาของผู้คนโดยธรรมชาติ） 2. วัฒนธรรมองค์กรที่ดีจริง ๆ ไม่จำเป็นต้องประชาสัมพันธ์อย่างโจ่งแจ้ง ขอเพียงผู้นำประพฤติตนเป็นแบบอย่าง ย่อมมีผู้คนเลื่อมใสศรัทธาโดยธรรมชาติ พนักงานก็จะยอมรับและปฏิบัติตามเองโดยธรรมชาติ （เปรียบเทียบว่าการชนะใจคนด้วยคุณธรรม ไม่ต้องโอ้อวดก็สามารถดึงดูดผู้อื่นได้）