竹篮打水

ตักน้ำใส่กระชอน

《金瓶梅》

{"th":"สำนวน “ตักน้ำด้วยตะกร้าไม้ไผ่” ตามความหมายโดยตรงหมายถึงการใช้ตะกร้าที่สานจากไม้ไผ่ไปตักน้ำจากบ่อ เนื่องจากตะกร้าไม้ไผ่มีช่องว่างขนาดใหญ่ น้ำจึงรั่วออกจนหมด สุดท้ายไม่ได้อะไรเลย สำนวนนี้มาจากนวนิยายสมัยราชวงศ์หมิงเรื่อง “จินผิงเหมย” ใช้เปรียบเทียบถึงการทุ่มเทความพยายามแต่กลับไม่ได้ผลใด ๆ สูญเปล่าแรงกายแรงใจ มักใช้บรรยายถึงการกระทำที่ใช้วิธีการไม่เหมาะสม เป้าหมายไม่สมจริง หรือถึงอย่างไรก็ต้องล้มเหลว ความหมายเชิงลึกเน้นย้ำว่าการทำสิ่งใดต้องคำนึงถึงวิธีการและแนวทางที่เหมาะสม มิฉะนั้นต่อให้พยายามมากเพียงใดก็ไร้ประโยชน์ ในแง่ความรู้สึกของคำ มีนัยเชิงลบและความเสียดาย มักใช้เตือนผู้อื่นไม่ให้ทำสิ่งไร้ประโยชน์ หรือใช้พูดเยาะตัวเองเมื่อความพยายามล้มเหลว ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนการสรุปประสบการณ์ชีวิตของชาวจีน ตะกร้าไม้ไผ่เป็นเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันทั่วไป การตักน้ำเป็นการทำงานในชีวิตประจำวัน การเปรียบเทียบเช่นนี้จึงมีชีวิตชีวา เข้าใจง่าย ใช้ได้ในสถานการณ์กว้างขวาง เช่น การทำงาน การเรียน ความรัก เมื่อสิ่งที่ลงทุนกับสิ่งที่ได้มาไม่สมดุลกันอย่างมาก ก็สามารถใช้สำนวนนี้บรรยายได้"}

{ "1": "เขาเรียนหนังสือดึกทุกคืนแต่ไม่เคยสรุปข้อที่ทำผิด วิธีเรียนแบบนี้ก็เหมือนตักน้ำด้วยกระชอน ผลการเรียนไม่ดีขึ้นเลยแม้แต่นิดเดียว", "2": "เธออยากรวยทางลัดด้วยการซื้อลอตเตอรี่ แต่สุดท้ายผ่านมาหลายปีก็เหมือนตักน้ำด้วยกระชอน หวังเปล่าไม่ได้อะไรเลย แถมยังเสียเงินเก็บไปหมด" }