大智若愚

ผู้ฉลาดมักทำตัวเป็นคนโง่

《老子》

"ผู้มีปัญญายิ่งใหญ่ดูราวกับโง่เขลา" หมายถึงผู้ที่ possesses ปัญญาอันยิ่งใหญ่ที่แท้จริง มักดูเรียบง่าย เชื่องช้า หรือแม้กระทั่งดูโง่เขลา ไม่จงใจแสดงความสามารถและความเฉียบคมของตน สำนวนนี้มีที่มาจากแนวคิดทางปรัชญาใน "เล่าจื๊อ" ที่ว่า "ตรงที่สุดดูราวกับคด เคล่วคล่องที่สุดดูราวกับงุ่มง่าม เถียงเก่งที่สุดดูราวกับพูดไม่เป็น" ซึ่งสะท้อนปัญญาในการดำเนินชีวิตแบบ "อู่เหวย" (ไม่กระทำการ) และ "รักษาความงุ่มง่าม" ที่ลัทธิเต๋ายกย่อง สำนวนนี้เน้นย้ำถึงการอบรมบ่มเพาะภายในอันลึกซึ้งกับความถ่อมตนเรียบง่ายภายนอก มักใช้บรรยายผู้ที่มีความรู้ลึกซึ้ง หยั่งรู้สรรพสิ่ง แต่ไม่เคยโอ้อวด ในแง่การใช้งาน มักใช้ชื่นชมคุณลักษณะของผู้ที่ซ่อนความสามารถไม่เปิดเผยและไม่แข่งขันกับผู้อื่น หรือใช้กล่าวถ่อมตนได้ด้วย น้ำเสียงทางอารมณ์เอนไปทางบวก มีความหมายของความชื่นชมและยกย่อง แต่บางครั้งก็แฝงการไตร่ตรองถึง "ความฉลาดที่กลับกลายเป็นความผิดพลาด" ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม สำนวนนี้มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับอุดมคติบุคลิกภาพของปราชญ์จีนโบราณที่แสวงหา "ภายในเป็นนักปราชญ์ ภายนอกเป็นราชา" และ "ซ่อนความเฉียบคม รักษาความงุ่มง่าม" เตือนใจผู้คนไม่ให้ตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอก ปัญญาที่แท้จริงมักไม่แสดงออกให้เห็นเด่นชัด

{ "translation": "1. ศาสตราจารย์อาวุโสท่านนี้ปกติเป็นคนเงียบขรึม แต่งกายเรียบง่าย แต่พอเอ่ยปากก็ยกคัมภีร์อ้างตำรา มีทัศนะลึกซึ้ง นี่แหละคือปัญญาธิปไตยที่ดูเหมือนโง่ (บรรยายว่าเขาดูภายนอกเรียบง่ายเหมือนคนโง่ แต่แท้จริงมีความปัญญาลึกซึ้ง)\n2. เมื่อเผชิญหน้ากับเพื่อนร่วมงานที่แย่งชิงความดีความชอบและผลประโยชน์ เขามักยิ้มผ่านไป ไม่เคยใส่ใจ ทัศนคติในการดำเนินชีวิตแบบปัญญาธิปไตยที่ดูเหมือนโง่นี้กลับทำให้เขาได้รับความเคารพมากขึ้น (หมายถึงเขาไม่แสดงความเฉลียวฉลาด ใช้การถอยเพื่อก้าวหน้า แสดงถึงปัญญาที่แท้จริง)" }