围魏救赵

โจมตีจุดอ่อนของข้าศึกเพื่อช่วยพันธมิตรที่ถูกปิดล้อม

《史记》

“围魏救赵” มีที่มาจาก “ซื่อจี้·ซุนอู๋ชีเล่อจ้วน” เล่าถึงยุคจั้นกั๋ว เมื่อรัฐเว่ยยกทัพล้อมเมืองหลวงหานตานของรัฐจ้าว รัฐฉีจึงส่งเถียนจี้และซุนปินไปช่วย ซุนปินไม่ได้ตรงไปยังรัฐจ้าว แต่ใช้โอกาสที่กองทัพชั้นยอดของเว่ยออกศึกภายนอก ภายในประเทศว่างเปล่า โจมตีเมืองต้าหลียงเมืองหลวงของเว่ยโดยตรง บังคับให้กองทัพเว่ยต้องกลับมาช่วย จนการล้อมเมืองจ้าวคลี่คลายลง ความหมายลึกซึ้งของสำนวนนี้คือ ไม่ปะทะกันซึ่งหน้า แต่โจมตีจุดสำคัญของศัตรู บังคับให้อีกฝ่ายถอนทัพ เพื่อช่วยฝ่ายที่ถูกปิดล้อมไว้ ใช้ได้ในหลายสถานการณ์ ส่วนใหญ่มักใช้ในทางการทหาร การแข่งขันทางธุรกิจ การเจรจา หรือการแก้ปัญหาในชีวิตประจำวัน เน้นกลยุทธ์อ้อมและจับจุดสำคัญ ในเชิงวัฒนธรรมสะท้อนภูมิปัญญาพิชัยสงครามจีนโบราณที่ว่า “หลบของแข็ง โจมตีของอ่อน” และ “รออย่างสบายเพื่อรับมือศัตรูที่เหนื่อยล้า” น้ำเสียงทางอารมณ์ค่อนไปทางเป็นกลาง มักมีความหมายชื่นชม ใช้บรรยายกลยุทธ์ที่แยบยล ข้อควรระวังคือ สำนวนนี้ไม่ใช่ความหมายเชิงลบ แต่หากใช้ในสถานการณ์ที่ทำร้ายผู้อื่นเพื่อประโยชน์ตน อาจมีนัยเชิงลบได้

[ { "translation": "เมื่อเผชิญกับการโจมตีอย่างรุนแรงของคู่แข่งในตลาดภาคใต้ เราตัดสินใจใช้กลยุทธ์ปิดล้อมเว่ยเพื่อช่วยจ้าว โจมตีฐานที่มั่นใหญ่ทางภาคเหนือของพวกเขาอย่างหนัก เพื่อบังคับให้พวกเขาต้องถอยกลับไปป้องกัน" }, { "translation": "แทนที่จะโต้เถียงกันตรงหน้าในที่ประชุม สู้ใช้กลยุทธ์ปิดล้อมเว่ยเพื่อช่วยจ้าว แก้ไขปัญหางบประมาณที่อีกฝ่ายให้ความสำคัญที่สุดก่อน ความขัดแย้งอื่น ๆ ก็จะคลี่คลายไปเอง" } ]