一窝蜂

แตกตื่นอลหม่าน

《西游记》

"หนึ่งรังผึ้ง" เป็นสำนวนที่เปรียบเทียบได้อย่างมีชีวิตชีวา ความหมายตามตัวอักษรคือผึ้งกลุ่มหนึ่งเบียดเสียดกันอยู่ด้วยกัน ใช้เปรียบเทียบว่าคนจำนวนมากพูดหรือกระทำสิ่งต่างๆ พร้อมกันอย่างวุ่นวาย สื่อถึงฉากที่สับสน แออัด และไร้ระเบียบ สำนวนนี้มาจาก "ไซอิ๋ว" ในวรรณคดีคลาสสิกมักใช้บรรยายฉากที่ฝูงชนแห่กันเข้ามา ในความหมายเชิงลึก มันเน้นย้ำถึงการที่ฝูงชนขาดการจัดระเบียบและวินัย ต่างพากันกรูเข้ามาเหมือนฝูงผึ้ง มีนัยเชิงลบหรือเป็นกลาง มักใช้วิพากษ์วิจารณ์หรือเย้าแหย่สภาวะที่วุ่นวายไร้ระเบียบ ใช้ได้ในสถานการณ์กว้างขวาง เช่น บรรยายพฤติกรรมการแย่งซื้อ การมุงดู การโห่ร้อง และการทำตามกระแส ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม ฝูงผึ้งในวัฒนธรรมดั้งเดิมเป็นสัญลักษณ์ของความสามัคคี แต่ก็สื่อถึงการตามกระแสอย่างไม่ลืมหูลืมตาเช่นกัน ดังนั้น "หนึ่งรังผึ้ง" จึงแฝงนัยของการขาดการคิดอย่างอิสระและการทำตามกระแสอย่างไม่ลืมหูลืมตา อารมณ์ความรู้สึกค่อนไปทางลบ แต่บางครั้งก็ใช้ในบริบทที่ผ่อนคลายและตลกขบขัน เพื่อบรรยายความคึกคักเป็นพิเศษ

{ "1": "เมื่อได้ยินข่าวห้างสรรพสินค้าลดราคา ลูกค้าต่างพากันกรูเข้าไปจนสถานการณ์ชุลมุนวุ่นวาย", "2": "เมื่อมีหัวข้อร้อนแรงปรากฏขึ้นบนอินเทอร์เน็ต ชาวเน็ตต่างพากันแสดงความคิดเห็นจนกลบหน้าคอมเมนต์อย่างรวดเร็ว" }