第111篇 苏秦死其弟苏代欲继之

สวี่ไท่สืบทอดปณิธานของพี่ชาย มิใช่การลอกเลียนแบบอย่างมืดบอด หากแต่สามารถชี้ขาดแก่นความขัดแย้งของแคว้นเยียนได้อย่างแม่นยำ—ที่ว่าฉีกับเจ้าเป็นศัตรูกัน ส่วนฉู่และเว่ยเป็นเสมือนพลังหนุนเสริม—จึงเสนอยุทธศาสตร์ "ผูกสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับฉู่และเว่ย จับตาความเคลื่อนไหวของฉีและเจ้า" ข้อนี้สะท้อนให้เห็นว่า ในวงการธุรกิจสมัยใหม่ ผู้สืบทอดตำแหน่งหรือผู้เล่นหน้าใหม่ต้องนิยามความสัมพันธ์ทางการแข่งขันและความร่วมมือใหม่ บนพื้นฐานของทรัพยากรของตนและภูมิทัศน์ของตลาด มิใช่ลอกเลียนกลยุทธ์ของรุ่นก่อนโดยพลการ อาทิ หัวเว่ยในการบุกเบิกตลาดต่างประเทศ ต้องเผชิญกับการกดดันจากยักษ์ใหญ่ตะวันตก แต่หาได้ปะทะโดยตรงไม่ กลับใช้วิธีผูกพันธมิตรกับผู้ให้บริการเครือข่ายท้องถิ่น (เปรียบได้กับการหนุนเสริมของฉู่และเว่ย) ขณะเดียวกันก็จับตาดูการวางสิทธิบัตรของคู่แข่งอย่างใกล้ชิด (เปรียบได้กับภัยจากฉีและเจ้า) จึงสามารถฝ่าวงล้อมในวงการ 5G ได้สำเร็จ สวี่ไท่เน้นย้ำว่า "โอกาสแห่งเวลา ยากนักจะได้ ง่ายนักจะเสีย" ซึ่งสอดคล้องกับแนวคิด "หน้าต่างแห่งโอกาส" ในเชิงธุรกิจ—อาทิ กลุ่มไบต์แดนซ์ที่เปิดตัวโต่วอินอย่างรวดเร็วในช่วงเริ่มต้นของกระแสวิดีโอสั้น คว้าโอกาสก่อนใคร มิใช่รอให้ตลาดเติบโตเต็มที่แล้วจึงค่อยเข้าไป ยิ่งไปกว่านั้น สวี่ไท่แสดงความจงรักภักดีด้วยคำกล่าวที่ว่า "ขุนนางผู้ซื่อสัตย์ย่อมไม่รับใช้เจ้านายสองคน" อันที่จริงแล้วคือการสร้างความไว้วางใจในการเจรจา ดั่งที่ที่ปรึกษาทางธุรกิจสมัยใหม่ต้องแสดงให้เห็นถึงความเป็นมืออาชีพและความซื่อสัตย์เสียก่อน จึงจะได้รับมอบอำนาจระยะยาวจากผู้บริหารระดับสูง การที่พระเจ้าเยียนทรงพระราชทานรางวัลอย่างงามและมอบหมายภารกิจสำคัญให้ แสดงให้เห็นว่าผู้นำควรกล้าที่จะมอบหมายงานให้บุคลากรรุ่นที่สอง แต่ต้องให้พวกเขาแสดงมุมมองที่แตกต่างอย่างมีคุณค่า—สวี่ไท่มิได้เสนอกรอบความคิดแบบเก่าเรื่องการรวมหรือแตกแยกระหว่างรัฐ หากแต่เสนอแผนใหม่แห่งการถ่วงดุลเชิงภูมิรัฐศาสตร์ นี่คือสิ่งที่ผู้บริหารรุ่นที่สองในองค์กรควรมี: เมื่อสืบทอดมรดกของรุ่นก่อน ก็ต้องสามารถส่งมอบยุทธศาสตร์ที่ปรับปรุงใหม่ให้สอดคล้องกับสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไปด้วย