📖 คำอธิบายโดยละเอียด
เงินประกันการค้ำประกัน (Guarantee Deposit) หมายถึงในธุรกิจการค้าต่างประเทศ เมื่อธนาคารหรือสถาบันค้ำประกันออกหนังสือค้ำประกันตามคำขอของผู้ขอ เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากการผิดสัญญาของผู้ขอ จะเรียกให้ผู้ขอฝากเงินจำนวนหนึ่งเป็นหลักประกันก่อน เงินประกันนี้โดยทั่วไปคิดเป็น 10%-100% ของวงเงินค้ำประกัน อัตราที่แน่นอนขึ้นอยู่กับเครดิตของผู้ขอ ความเสี่ยงของโครงการ และนโยบายของธนาคาร สถานการณ์การใช้งานรวมถึงหนังสือค้ำประกันการประมูล หนังสือค้ำประกันการปฏิบัติตามสัญญา หนังสือค้ำประกันเงินล่วงหน้า เป็นต้น ข้อควรระวัง: เงินประกันนี้ทำให้เงินทุนของบริษัทถูกใช้ไป ต้องชั่งน้ำหนักระหว่างต้นทุนกับวงเงินสินเชื่อ หากมีการเรียกร้องค่าสินไหม ธนาคารสามารถหักเงินประกันได้โดยตรง ธนาคารแต่ละแห่งมีข้อกำหนดเกี่ยวกับอัตราและรูปแบบของเงินประกัน (เงินสด ใบรับฝาก พันธบัตรรัฐบาล ฯลฯ) แตกต่างกัน ความแตกต่างจาก 'Margin' (เงินประกัน): คำหลังมักหมายถึงเงินส่วนหนึ่งที่ผู้ซื้อชำระล่วงหน้าในการซื้อขาย ส่วนเงินประกันการค้ำประกันหมายถึงเงินค้ำประกันในธุรกิจค้ำประกันโดยเฉพาะ เมื่อเทียบกับ 'Deposit' (เงินมัดจำ) เงินประกันการค้ำประกันมีลักษณะทางกฎหมายของการค้ำประกันที่ชัดเจน และมักผูกกับเครดิตของธนาคาร ผู้ประกอบการค้าต่างประเทศควรให้ความสนใจกับผลกระทบของอัตราเงินประกันต่อกระแสเงินสด และพยายามใช้วงเงินสินเชื่อแทนการค้ำประกันด้วยเงินสด
📝 ตัวอย่าง
1. เมื่อเราขอออกหนังสือค้ำประกันการปฏิบัติตามสัญญา ธนาคารกำหนดให้วางเงินประกันการค้ำประกัน 20% ของวงเงินค้ำประกัน คือ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ เงินจำนวนนี้จะถูกอายัดจนกว่าหนังสือค้ำประกันจะหมดอายุ (คำอธิบาย: อัตราและจำนวนเงินค้ำประกันที่ธนาคารกำหนดให้ฝากเมื่อออกหนังสือค้ำประกัน)
2. เนื่องจากผู้ซื้อตกลงยอมรับหนังสือค้ำประกันเงินล่วงหน้าที่ออกโดยธนาคารของเรา เราจึงต้องชำระเงินประกันการค้ำประกันให้ธนาคารเท่ากับ 50% ของวงเงินค้ำประกัน ซึ่งเพิ่มแรงกดดันด้านเงินทุนของโครงการส่งออกครั้งนี้ (คำอธิบาย: ผลกระทบของเงินประกันการค้ำประกันต่อกระแสเงินสดของบริษัท)