หนี้สูญ

หนี้สงสัยจะสูญ (Doubtful Debt) ในการค้าระหว่างประเทศหมายถึงลูกหนี้การค้าที่มีโอกาสเรียกคืนได้ต่ำมากเนื่องจากปัญหาด้านเครดิตของลูกหนี้ การล้มละลาย หรือการค้างชำระเป็นเวลานาน แต่ยังไม่ได้รับการยืนยันว่าเป็นความสูญเสียทั้งหมด แตกต่างจากหนี้สูญ (Bad Debt) ตรงที่หนี้สงสัยจะสูญยังมีความเป็นไปได้ในทางทฤษฎีที่จะเรียกคืนได้ ในขณะที่หนี้สูญเป็นความสูญเสียที่ยืนยันแล้วว่าไม่สามารถเรียกคืนได้ สถานการณ์ที่พบบ่อย ได้แก่ ผู้ซื้อค้างชำระเป็นเวลานานเนื่องจากปัญหาทางการเงิน ปฏิเสธการชำระเงิน หรือขาดการติดต่อ ผู้ส่งออกได้ทำประกันภัยสินเชื่อเพื่อการส่งออกแล้วแต่ยังไม่ได้รับค่าชดเชย หรือการเรียกเก็บหนี้ผ่านตัวแทนเรียกเก็บหนี้ระหว่างประเทศไม่ประสบผลสำเร็จ ข้อควรระวัง: องค์กรควรประเมินอายุลูกหนี้การค้าอย่างสม่ำเสมอ และตั้งสำรองหนี้สูญสำหรับยอดค้างชำระเกิน 90 วันหรือ 180 วัน ในงบการเงิน หนี้สงสัยจะสูญมักแสดงเป็นรายการหักจากลูกหนี้การค้าหรือแสดงแยกต่างหาก ข้อแตกต่างจาก 'ลูกหนี้ค้างชำระ' คือ ลูกหนี้ค้างชำระหมายถึงเพียงเกินกำหนดชำระที่ตกลงไว้ แต่ยังมีโอกาสเรียกคืนได้สูง ในขณะที่หนี้สงสัยจะสูญเน้นว่าโอกาสเรียกคืนต่ำมาก ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศควรติดตามการเปลี่ยนแปลงเครดิตของผู้ซื้อ และดำเนินมาตรการติดตามทวงถาม อนุญาโตตุลาการ หรือเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากประกันภัยอย่างทันท่วงที เพื่อป้องกันไม่ให้หนี้สงสัยจะสูญกลายเป็นหนี้สูญ