พื้นฐานการคำนวณดอกเบี้ย

ฐานการคิดดอกเบี้ย (Interest Basis) เป็นคำศัพท์สำคัญในการเงินและการชำระบัญชีระหว่างประเทศ หมายถึงเกณฑ์เวลาหรือกฎการนับวันในการคำนวณดอกเบี้ย ฐานการคิดดอกเบี้ยที่พบบ่อย ได้แก่ จำนวนวันจริง/360, จำนวนวันจริง/365, 30/360 เป็นต้น ฐานที่แตกต่างกันทำให้จำนวนดอกเบี้ยแตกต่างกัน มักใช้ในธุรกิจการรับซื้อตั๋วเงินตาม L/C, ฟอร์เฟตติ้ง, แฟคตอริ่ง, การให้สินเชื่อเพื่อการเรียกเก็บเงินผ่านธนาคาร เป็นต้น ธนาคารและลูกค้าต้องระบุในสัญญา ข้อควรระวัง: หนึ่ง ต้องยืนยันฐานการคิดดอกเบี้ยกับคู่สัญญาเป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อหลีกเลี่ยงข้อพิพาท สอง ต้องคำนึงถึงธรรมเนียมปฏิบัติของสกุลเงินและตลาดที่แตกต่างกัน เช่น ดอลลาร์สหรัฐมักใช้จำนวนวันจริง/360 ปอนด์มักใช้จำนวนวันจริง/365 สาม ฐานการคิดดอกเบี้ยมักร่วมกับอัตราดอกเบี้ยและระยะเวลาคิดดอกเบี้ยในการกำหนดดอกเบี้ยสุดท้าย แตกต่างจากคำศัพท์อื่น: ฐานการคิดดอกเบี้ยเน้น 'วิธีการนับวัน' ไม่ใช่ประเภทอัตราดอกเบี้ย (คงที่/ลอยตัว) หรือรอบการคิดดอกเบี้ย (รายเดือน/รายไตรมาส) ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศควรระบุข้อนี้ในสัญญาเพื่อคำนวณต้นทุนทางการเงินได้อย่างแม่นยำ