สกุลเงินที่ไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้

สกุลเงินที่ไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้ (Non-Convertible Currency) หมายถึงสกุลเงินที่ไม่สามารถแลกเปลี่ยนเป็นสกุลเงินอื่นได้อย่างเสรีในตลาดการเงินระหว่างประเทศ หรือการแลกเปลี่ยนอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเข้มงวดของรัฐบาล มักพบในประเทศกำลังพัฒนาที่ใช้ระบบควบคุมอัตราแลกเปลี่ยนหรือระบบเศรษฐกิจปิด ในการค้าระหว่างประเทศ หากการทำธุรกรรมเกี่ยวข้องกับสกุลเงินประเภทนี้ ผู้ส่งออกต้องระวัง: ความเสี่ยงในการรับชำระเงินสูง เนื่องจากสกุลเงินของคู่ค้าอาจไม่สามารถโอนออกหรือแลกเปลี่ยนได้ โดยปกติจะต้องเรียกชำระเป็นสกุลเงินที่แลกเปลี่ยนได้เสรี (เช่น ดอลลาร์สหรัฐ ยูโร) หรือใช้การค้าแบบแลกเปลี่ยนสินค้า (barter trade) หรือการค้าชดเชย (counter trade) หากจำเป็นต้องรับ สกุลเงินนี้ ควรทำประกันความเสี่ยงการส่งออก (export credit insurance) และระบุเงื่อนไขการแลกเปลี่ยนในสัญญาให้ชัดเจน แตกต่างจาก 'สกุลเงินที่แลกเปลี่ยนได้' (เช่น ดอลลาร์สหรัฐ เยน) และ 'สกุลเงินที่แลกเปลี่ยนได้จำกัด' (เช่น แลกเปลี่ยนได้เฉพาะบางบัญชีเดินสะพัด) สกุลเงินที่ไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้นั้นแม้แต่การแลกเปลี่ยนภายใต้บัญชีเดินสะพัดก็ยังถูกจำกัด นอกจากนี้ มักทับซ้อนกับแนวคิด 'สกุลเงินอ่อน' แต่สกุลเงินอ่อนเน้นความไม่มั่นคงของมูลค่า ขณะที่สกุลเงินที่ไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้เน้นข้อจำกัดทางกฎหมาย ในทางปฏิบัติ ธนาคารมักไม่ยอมรับสกุลเงินประเภทนี้เป็นเครื่องมือชำระเงินหรือรักษามูลค่า องค์กรควรเลือกใช้สกุลเงินแข็งเป็นลำดับแรก