📖 คำอธิบายโดยละเอียด
ลูกหนี้การค้า (Accounts Receivable) คือจำนวนเงินที่บริษัทการค้าระหว่างประเทศพึงเรียกเก็บจากผู้ซื้อต่างประเทศเนื่องจากได้ส่งออกสินค้าหรือให้บริการ จัดเป็นสินทรัพย์หมุนเวียน สถานการณ์การใช้งาน: ภายใต้การขายเชื่อ (O/A) การเรียกเก็บเงิน (D/P, D/A) หรือเลตเตอร์ออฟเครดิต (L/C) เมื่อผู้ส่งออกได้จัดส่งสินค้าแล้วแต่ยังไม่ได้รับชำระเงินทันที จะเกิดเป็นลูกหนี้การค้า ข้อควรระวัง: ต้องติดตามอายุลูกหนี้ ความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน ความเสี่ยงด้านเครดิตของผู้ซื้อ และการตั้งสำรองหนี้สูญ ควรกระทบยอดเป็นประจำและทำประกันสินเชื่อเพื่อการส่งออก ความแตกต่างจากคำศัพท์อื่น: ลูกหนี้การค้าแตกต่างจากเงินรับล่วงหน้า (ซึ่งเป็นหนี้สิน) และแตกต่างจากตั๋วเงินรับ (ซึ่งมีหลักฐานเป็นตั๋วเงิน) ในการจัดหาเงินทุนเพื่อการค้า ลูกหนี้การค้าสามารถทำแฟคตอริ่งหรือใช้เป็นหลักประกันได้
📝 ตัวอย่าง
1. ณ สิ้นเดือนมิถุนายน ยอดคงเหลือลูกหนี้การค้าของบริษัทเราจากลูกค้าในยุโรปอยู่ที่ 1.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ โดย 30% ค้างชำระเกิน 90 วัน ฝ่ายการเงินได้ตั้งสำรองหนี้สูญแล้ว (อธิบายการจัดการยอดคงเหลือลูกหนี้การค้าและอายุลูกหนี้)
2. เพื่อเร่งการหมุนเวียนของเงินทุน เราได้ลงนามในสัญญาแฟคตอริ่งลูกหนี้การค้ากับธนาคาร โดยขายลูกหนี้การค้ามูลค่า 800,000 ดอลลาร์สหรัฐฯ ให้ธนาคารแบบไม่มีสิทธิไล่เบี้ย (อธิบายการจัดหาเงินทุนผ่านแฟคตอริ่งลูกหนี้การค้า)