การปฏิบัติเยี่ยงคนชาติ

การปฏิบัติระดับชาติ (National Treatment) เป็นหนึ่งในหลักการสำคัญของหลักการไม่เลือกปฏิบัติขององค์การการค้าโลก (WTO) หมายความว่าประเทศหนึ่งต้องให้การปฏิบัติต่อสินค้านำเข้า บริการ หรือนักลงทุนต่างชาติ ไม่ต่ำกว่าการปฏิบัติต่อสินค้า บริการ หรือนักลงทุนภายในประเทศของตนในประเภทเดียวกัน สถานการณ์การใช้งานหลัก ได้แก่: ในด้านการค้าสินค้า สินค้านำเข้าควรได้รับการปฏิบัติเท่าเทียมกับสินค้าในประเทศในด้านภาษีภายใน การจำหน่าย การขนส่ง เป็นต้น; ในด้านการค้าบริการ ผู้ให้บริการต่างชาติควรได้รับเงื่อนไขการแข่งขันเท่าเทียมกับผู้ให้บริการในประเทศ; ในด้านการลงทุน นักลงทุนต่างชาติควรได้รับการปฏิบัติเท่าเทียมกับนักลงทุนในประเทศในประเทศเจ้าบ้าน ข้อควรระวัง: การปฏิบัติระดับชาติไม่ใช้กับมาตรการชายแดน (เช่น ภาษีศุลกากร) ใช้เฉพาะกับมาตรการภายในประเทศหลังการนำเข้า; ไม่ได้กำหนดให้ต้องให้การปฏิบัติต่อสินค้าต่างชาติดีกว่าสินค้าในประเทศ เพียงแต่ต้องไม่เลือกปฏิบัติ; ในขณะเดียวกัน การปฏิบัติระดับชาติมีข้อยกเว้น เช่น การจัดซื้อจัดจ้างภาครัฐ เงินอุดหนุน เป็นต้น ความแตกต่างจากหลักการชาติที่ได้รับความอนุเคราะห์สูงสุด: หลักการชาติที่ได้รับความอนุเคราะห์สูงสุดกำหนดให้ต้องปฏิบัติต่อสินค้าต่างชาติที่แตกต่างกันอย่างเท่าเทียมกัน ส่วนการปฏิบัติระดับชาติกำหนดให้ต้องปฏิบัติต่อสินค้าต่างชาติและสินค้าในประเทศอย่างเท่าเทียมกัน ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศควรใส่ใจว่าประเทศเป้าหมายละเมิดการปฏิบัติระดับชาติหรือไม่ เพื่อรักษาสิทธิและผลประโยชน์ของตน