วัสดุบรรจุภัณฑ์กันกระแทก

วัสดุกันกระแทก (Cushioning Material) หมายถึงวัสดุเสริมสำหรับการบรรจุภัณฑ์ที่ใช้ในระหว่างการขนส่งและการเคลื่อนย้าย เพื่อดูดซับแรงกระแทกและการสั่นสะเทือน ปกป้องสินค้าจากความเสียหาย เช่น โฟม ฟิล์มกันกระแทก โฟมโพลีเอทิลีน (EPE) เยื่อกระดาษขึ้นรูป ฯลฯ สถานการณ์การใช้งานรวมถึงการบรรจุภัณฑ์เพื่อการส่งออกของสินค้าเปราะบาง เครื่องมือวัดความละเอียดสูง อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ผลิตภัณฑ์แก้ว ฯลฯ ข้อควรระวัง: ต้องเลือกวัสดุและความหนาที่เหมาะสมตามน้ำหนักสินค้า ค่าความเปราะบาง และวิธีการขนส่ง และต้องคำนึงถึงกฎระเบียบด้านสิ่งแวดล้อม (เช่น คำสั่งสหภาพยุโรปว่าด้วยบรรจุภัณฑ์และของเสียจากบรรจุภัณฑ์) และข้อจำกัดของประเทศปลายทางต่อวัสดุเฉพาะ (เช่น โพลีสไตรีนขยายตัว) มักใช้ปะปนกับ 'วัสดุกันกระแทก' แต่การกันกระแทกเน้นการป้องกันแรงกระแทกแบบไดนามิกมากกว่า แตกต่างจาก 'วัสดุเติมช่องว่าง' ตรงที่การเติมช่องว่างเน้นการยึดช่องว่างเป็นหลัก ขณะที่การกันกระแทกเน้นการดูดซับพลังงาน ในสัญญาการค้าต่างประเทศควรระบุมาตรฐานการกันกระแทก (เช่น ISTA, ASTM) และข้อกำหนดวัสดุอย่างชัดเจน เพื่อหลีกเลี่ยงการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนจากความเสียหายของสินค้าอันเนื่องมาจากการบรรจุภัณฑ์ที่ไม่เหมาะสม