เงินประกัน

ในศัพท์การค้าต่างประเทศ เงินประกัน (Margin) โดยทั่วไปหมายถึงเงินจำนวนหนึ่งที่ผู้ซื้อฝากไว้กับธนาคารหรือคู่สัญญาในอัตราส่วนที่กำหนด เมื่อเปิดเลตเตอร์ออฟเครดิต ทำสัญญา หรือทำธุรกรรมอนุพันธ์ เพื่อเป็นหลักประกันในการปฏิบัติตาม obligations มักพบในธุรกิจเลตเตอร์ออฟเครดิต (เช่น เงินประกันการเปิด L/C) การซื้อขายล่วงหน้าหรือฟิวเจอร์สในตลาดต่างประเทศ (มาร์จิ้นเริ่มต้น มาร์จิ้นรักษาสถานะ) และการค้าสินค้าโภคภัณฑ์ขนาดใหญ่ สถานการณ์การใช้งานรวมถึง: เมื่อผู้นำเข้า�ขอเปิด L/C ธนาคารต้องการให้ฝากเงินประกันในอัตราส่วนหนึ่งของมูลค่า L/C เพื่อลดความเสี่ยง; ผู้ส่งออกให้เงินประกันเมื่อยื่นประมูลหรือปฏิบัติตามสัญญา ข้อควรระวัง: อัตราส่วนเงินประกันแตกต่างกันไปตามธนาคาร ความน่าเชื่อถือของลูกค้า และความผันผวนของสินค้า อาจอยู่ที่ 0%-100%; หากตลาดเปลี่ยนแปลงในทางลบ อาจต้องเพิ่มเงินประกัน (Margin Call) มิฉะนั้นสถานะจะถูกบังคับปิด แตกต่างจาก 'เงินมัดจำ' (Deposit) ตรงที่เงินประกันเน้นการค้ำประกันและหลักประกันการปฏิบัติตามสัญญาในการซื้อขายแบบ leveraged และอาจปรับเปลี่ยนตามความผันผวนของราคา; แตกต่างจาก 'เงินดาวน์' (Down Payment) ตรงที่เงินประกันมักสามารถขอคืนหรือหักกลบได้ แต่หากผิดสัญญาอาจถูกริบ ผู้ประกอบการค้าต่างประเทศต้องชี้แจงเงื่อนไขเงินประกันให้ชัดเจน เพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงด้านกระแสเงินสด