📖 คำอธิบายโดยละเอียด
การประกันภัยเกิน (Over Insurance) หมายถึงการที่ผู้เอาประกันภัยแจ้งจำนวนเงินเอาประกันภัยต่อบริษัทประกันภัยสูงกว่ามูลค่าจริงของทรัพย์สินที่เอาประกันภัยหรือผลประโยชน์ที่สามารถเอาประกันภัยได้ ในทางการค้าระหว่างประเทศมักพบในกรณีประกันภัยการขนส่งสินค้า ประกันภัยเครดิต เป็นต้น ตัวอย่างเช่น ภายใต้สัญญา CIF หากผู้ขายทำประกันภัยโดยมูลค่าใบแจ้งหนี้ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ แต่เอาประกันภัย 120,000 ดอลลาร์สหรัฐ ถือเป็นการประกันภัยเกิน 场景การใช้包括: ผู้ซื้อจงใจเอาประกันภัยเกินเพื่อหลีกเลี่ยงความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยนหรือการสูญเสียกำไรที่คาดหวัง; หรือผู้ขายคำนวณผิดพลาดทำให้เกิดการประกันภัยเกิน ข้อควรระวัง: ตามหลักการชดใช้ค่าสินไหมทดแทน ส่วนที่เกินจะไม่มีผล บริษัทประกันภัยจะจ่ายค่าสินไหมทดแทนตามความเสียหายจริงเท่านั้น และอาจปฏิเสธที่จะคืนเบี้ยประกันส่วนที่เกิน หากมีเจตนาฉ้อโกง อาจทำให้สัญญาประกันภัยเป็นโมฆะ ตรงข้ามกับ 'การประกันภัยไม่เพียงพอ' (Under Insurance) ซึ่งหมายถึงจำนวนเงินเอาประกันภัยต่ำกว่ามูลค่าจริง ผู้เอาประกันภัยต้องรับภาระส่วนที่ขาดเอง แตกต่างจาก 'การประกันภัยร่วม' (Co-insurance) การประกันภัยเกินไม่เกี่ยวข้องกับการแบ่งสัดส่วน ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศควรตรวจสอบให้จำนวนเงินเอาประกันภัยสอดคล้องกับมูลค่าใบแจ้งหนี้ กำไรที่คาดหวัง ฯลฯ เพื่อหลีกเลี่ยงการประกันภัยเกินหรือไม่เพียงพอ
📝 ตัวอย่าง
1. ภายใต้สัญญา CIF ผู้ขายทำประกันภัย 110% ของมูลค่าใบแจ้งหนี้ แต่มูลค่าสินค้าจริงเพียง 90% ของมูลค่าใบแจ้งหนี้ ทำให้เกิดการประกันภัยเกิน บริษัทประกันภัยจ่ายค่าสินไหมทดแทนตามมูลค่าจริงเท่านั้น (คำอธิบาย: ส่วนที่เกินไม่มีผล ผู้ขายจ่ายเบี้ยประกันเพิ่มและไม่ได้รับการชดเชยเพิ่มเติม)
2. ผู้ซื้อกลัวว่าสินค้าจะมีราคาสูงขึ้น จึงขอให้ผู้ขายทำประกันภัย 150% ของราคาตามสัญญา แต่มูลค่าจริงของสินค้าไม่เปลี่ยนแปลง ถือเป็นการประกันภัยเกิน หากเกิดความเสียหาย ผู้ซื้อจะได้รับค่าชดเชยตามความเสียหายจริงเท่านั้น (คำอธิบาย: การจงใจเอาประกันภัยเกินอาจก่อให้เกิดความเสี่ยงทางศีลธรรม บริษัทประกันภัยอาจสอบสวน)