ข้อกำหนดเกี่ยวกับเบี้ยประกันภัย

ภาษา: 中文 | English | Español | 日本語 | 한국어 | Tiếng Việt | ไทย | Русский

📖 คำอธิบายโดยละเอียด

ข้อกำหนดเบี้ยประกัน (Premium Clause) เป็นข้อกำหนดในสัญญาการค้าต่างประเทศหรือเลตเตอร์ออฟเครดิตเกี่ยวกับการรับภาระค่าเบี้ยประกันการขนส่งสินค้า จำนวนเงินเอาประกัน ประเภทความเสี่ยง และการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทน จุดสำคัญคือการระบุว่าผู้ซื้อหรือผู้ขายเป็นผู้รับผิดชอบในการทำประกันและชำระเบี้ยประกัน ซึ่งมักเชื่อมโยงกับเงื่อนไขการค้า (เช่น CIF, CIP): ภายใต้ CIF/CIP ผู้ขายต้องทำประกันด้วยค่าใช้จ่ายของตนเอง แต่เบี้ยประกันจะถูกผลักภาระไปยังผู้ซื้อผ่านราคาสุดท้าย; ภายใต้ FOB/FCA ผู้ซื้อทำประกันและรับภาระเบี้ยประกันเอง สถานการณ์การใช้งานรวมถึงการขนส่งสินค้าระหว่างประเทศทางเรือ ทางอากาศ และทางบก ข้อควรระวัง: ต้องระบุประเภทความเสี่ยง (เช่น FPA, WPA, All Risks) อัตราการเพิ่มมูลค่าประกัน (โดยทั่วไป 110% ของมูลค่าใบแจ้งหนี้) สกุลเงินที่เรียกร้องค่าสินไหมทดแทน และสถานที่ชำระเงิน; หากเลตเตอร์ออฟเครดิตกำหนดให้ทำประกัน ต้องปฏิบัติตามประเภทความเสี่ยงและอัตราการเพิ่มมูลค่าที่ระบุในเลตเตอร์ออฟเครดิตอย่างเคร่งครัด เพื่อหลีกเลี่ยงเอกสารไม่สอดคล้องกัน ความแตกต่างจากข้อกำหนดอื่น: ข้อกำหนดเบี้ยประกันแตกต่างจากข้อกำหนดการประกัน (Insurance Clause) ซึ่งเน้นสิทธิและหน้าที่เฉพาะในสัญญาประกันภัย ในขณะที่ข้อกำหนดเบี้ยประกันเน้นการรับภาระค่าใช้จ่ายและการแบ่งความรับผิดชอบในการทำประกัน

📝 ตัวอย่าง

1. ภายใต้สัญญา CIF ผู้ขายต้องทำประกัน All Risks ตามจำนวน 110% ของมูลค่าใบแจ้งหนี้ โดยผู้ขายรับภาระเบี้ยประกันและรวมอยู่ในราคาสินค้า (คำอธิบาย: ภายใต้เงื่อนไข CIF ผู้ขายทำประกันและชำระเบี้ยประกัน ข้อกำหนดเบี้ยประกันต้องระบุประเภทความเสี่ยงและอัตราการเพิ่มมูลค่าอย่างชัดเจน) 2. เลตเตอร์ออฟเครดิตกำหนด: การประกันเป็นความรับผิดชอบของผู้ซื้อ ผู้ขายต้องแจ้งเลขที่กรมธรรม์ให้ผู้ซื้อทราบทันทีหลังการจัดส่ง และข้อกำหนดเบี้ยประกันดำเนินการตาม FOB (คำอธิบาย: ภายใต้เงื่อนไข FOB ผู้ซื้อทำประกัน ข้อกำหนดเบี้ยประกันต้องกำหนดหน้าที่การแจ้งของผู้ขาย เพื่อให้ผู้ซื้อทำประกันได้ทันเวลา)

💡 เคล็ดลับการค้า

📧 ผู้ช่วยอีเมลธุรกิจ