鸡犬不宁

วุ่นวายไม่เป็นอันสร่าง

《柳河东集》

“ไก่และสุนัขไม่สงบสุข” ตามความหมายโดยตรงหมายถึงแม้แต่ไก่และสุนัขก็ยังไม่มีความสงบสุข ใช้อธิบายถึงการรบกวน การทำลาย หรือความอึกทึกครึกโครมที่รุนแรงมาก จนทำให้สภาพแวดล้อมโดยรอบเกิดความวุ่นวายอย่างที่สุด แม้แต่สัตว์เลี้ยงในบ้านก็ยังถูกรบกวน สำนวนนี้มีที่มาจาก “หลิวเหอตงจี๋” ของหลิวจงหยวนในสมัยราชวงศ์ถัง ต้นฉบับบรรยายถึงทางการที่เก็บภาษีอย่างโหดร้าย รบกวนราษฎรจนไก่และสุนัขไม่สงบสุข สะท้อนความทุกข์ยากที่ความปั่นป่วนของสังคมนำมาสู่ประชาชนได้อย่างลึกซึ้ง ในด้านการใช้ มักใช้บรรยายสถานการณ์วุ่นวายที่เกิดจากสงคราม โจรผู้ร้าย เสียงอึกทึก หรือการรบกวนบ่อยครั้ง สามารถหมายถึงการรบกวนที่เกิดขึ้นจริง หรือเปรียบเทียบถึงความไม่สงบสุขทางจิตใจก็ได้ ในด้านอารมณ์ความรู้สึก มีนัยเชิงลบอย่างชัดเจน แสดงถึงการประณามและความไม่พอใจต่อผู้รบกวนหรือสภาพความวุ่นวาย ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม ไก่และสุนัขในสังคมเกษตรกรรมโบราณของจีนเป็นสัญลักษณ์ของความสงบสุขของครอบครัว ดังนั้น “ไก่และสุนัขไม่สงบสุข” จึงถ่ายทอดภาพของความสงบสุขที่ถูกทำลายอย่างสิ้นเชิงได้อย่างมีชีวิตชีวา

{ "1": "เสียงสว่านจาการ renovate ห้องชั้นบนดังตั้งแต่เช้าจรดเย็น รบกวนผู้อยู่อาศัยทั้งตึกจนไก่และหมาไม่เป็นสุข (บรรยายว่าเสียงรบกวนรบกวนชีวิตปกติของผู้คนอย่างรุนแรง)", "2": "แก๊งอาชญากรรมนี้ก่อความวุ่นวายในหมู่บ้านอย่างอำมหิต ทำให้ไก่และหมาไม่เป็นสุข ชาวบ้านได้รับความเดือดร้อนอย่างแสนสาหัส (บรรยายว่าการรบกวนและการทำลายของคนชั่วทำให้ท้องถิ่นไม่สงบสุข)" }