言简意赅

พูดสั้นแต่กินใจ

《清史稿》

「言简意赅」หมายถึงการใช้ถ้อยคำกระชับแต่มีความหมายครบถ้วน โดยคำว่า «赅» แปลว่า ครบถ้วน สมบูรณ์ สำนวนนี้เน้นการแสดงเนื้อหาที่มั่งคั่งที่สุดด้วยถ้อยคำน้อยที่สุด ทั้งต้องการให้ภาษากระชับและความหมายสมบูรณ์ ไม่ละเลยข้อมูลสำคัญ มักใช้บรรยายการพูด การเขียนบทความ หรือการแสดงความคิดเห็นที่กระชับทรงพลังและตรงประเด็น ในเชิงภูมิหลังทางวัฒนธรรม แนวคิดนี้สืบทอดเป็นสายเดียวกับประเพณีในทฤษฎีวรรณกรรมจีนโบราณที่ว่า «文约而事丰» (ถ้อยคำกระชับแต่เนื้อหาอุดม) และ «辞达而已矣» (วาจาสื่อความหมายได้ก็พอแล้ว) สะท้อนการให้ความสำคัญอย่างสูงต่อประสิทธิภาพและความแม่นยำของภาษา ฉากการใช้มักเป็นทางการหรือกึ่งทางการ เช่น การประเมินคำพูด บทความ รายงานของผู้อื่น มีนัยเชิงบวก แสดงความชื่นชมและยืนยัน ในเชิงอารมณ์ สื่อภาพลักษณ์เชิงบวกที่สุขุม คล่องแคล่ว ไม่ยืดเยื้อ ตรงข้ามกับ «长篇大论» (พูดหรือเขียนยาวเหยียด) และ «废话连篇» (เต็มไปด้วยคำไร้สาระ) ที่น่าสังเกตคือ «言简意赅» ไม่ได้มุ่งเพียงความสั้น แต่เน้นความสมดุลระหว่าง «简» (กระชับ) กับ «赅» (ครบถ้วน) กล่าวคือ กระชับแต่ไม่ขาดความสมบูรณ์ กลั่นกรองแต่ไม่ทำลายความหมายเดิม

[ { "translation": "คำกล่าวของเขาเรียบง่ายแต่ได้ใจความ ภายในเวลาสามนาทีก็อธิบายจุดเด่นหลักของโครงการได้อย่างชัดเจน" }, { "translation": "บทบรรณาธิการนี้เรียบง่ายแต่ได้ใจความ ทั้งชี้ให้เห็นแก่นแท้ของปัญหาและเสนอข้อเสนอแนะที่เป็นไปได้" } ]