触类旁通

เข้าใจสิ่งหนึ่งแล้วสามารถนำไปประยุกต์ใช้กับสิ่งอื่นได้

《周易》

"ฉู่เล่ยผางทง" (触类旁通) หมายถึง เมื่อเข้าใจกฎเกณฑ์หรือความรู้ของสิ่งหนึ่งแล้ว สามารถใช้เป็นพื้นฐานในการอนุมานและเข้าใจสิ่งอื่นที่มีลักษณะเดียวกันหรือเกี่ยวข้องกันได้ แก่นสำคัญอยู่ที่การเน้นความสามารถในการเรียนรู้ที่รู้หนึ่งเห็นสามและถ่ายทอดได้อย่างยืดหยุ่น สำนวนนี้มีที่มาจากคัมภีร์โจวอี้·ซื่อฉือซ่าง ที่กล่าวว่า "ยืดขยายออกไป สัมผัสประเภทแล้วขยายเพิ่มพูน" สะท้อนปัญญาในความคิดแบบจีนดั้งเดิมที่ให้ความสำคัญกับการเปรียบเทียบ การเชื่อมโยง และการบูรณาการเป็นองค์รวม ในด้านการใช้ มักใช้บรรยายคนที่มีความสามารถในการเรียนรู้สูง มีปัญญาหยั่งรู้ดี สามารถอนุมานสิ่งที่ไม่รู้จากสิ่งที่รู้ หรือสร้างความเชื่อมโยงข้ามสาขาได้ ตัวอย่างเช่น เมื่อใครคนหนึ่งเรียนภาษาโปรแกรมหนึ่งได้แล้ว สามารถเรียนภาษาอื่นได้อย่างรวดเร็ว ก็กล่าวได้ว่าเป็น "ฉู่เล่ยผางทง" สำนวนนี้มีนัยเชิงบวกอย่างชัดเจน แสดงถึงการชื่นชมปัญญาและความหยั่งรู้ เป็นการสนับสนุนให้ผู้คนไม่ท่องจำแบบตายตัว แต่ให้รู้จักสรุปกฎเกณฑ์และรู้หนึ่งเห็นสาม เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนรู้และการแก้ปัญหา ในเชิงภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนการแสวงหาทางปรัชญาของลัทธิขงจื๊อที่ว่า "หนึ่งเดียวสืบเนื่องตลอด" และลัทธิเต๋าที่ว่า "เต๋าเชื่อมโยงเป็นหนึ่งเดียว" เน้นว่าสรรพสิ่งล้วนเชื่อมโยงกัน หลักธรรมหนึ่งเดียวแต่แยกmanifestในสิ่งต่างๆ

{ "translation": "1. เขาเชี่ยวชาญคณิตศาสตร์ ดังนั้นเมื่อเรียนฟิสิกส์จึงสามารถเชื่อมโยงความรู้และเข้าใจสูตรกลศาสตร์ที่ซับซ้อนได้อย่างรวดเร็ว (หมายถึงการนำความรู้ทางคณิตศาสตร์ไปประยุกต์ใช้กับฟิสิกส์และเข้าใจกฎที่เกี่ยวข้อง)\n2. หลังจากเชี่ยวชาญเทคนิคการวาดภาพพื้นฐานแล้ว เธอสามารถเชื่อมโยงความรู้ไปสู่งานศิลปะแขนงอื่น ๆ ทำให้การเขียนพู่กันและการออกแบบพัฒนาอย่างรวดเร็ว (หมายถึงการถ่ายทอดสุนทรียศาสตร์และเทคนิคการวาดภาพไปสู่งานศิลปะด้านอื่น ๆ)" }