舍本逐末

ละทิ้งแก่นสารแล้วไล่ตามเปลือกนอก

《汉书》

{"translation": "“舍本逐末” แปลตามตัวอักษรว่า ละทิ้งส่วนที่เป็นรากฐานและสำคัญ ไปแสวงหาส่วนที่เป็นปลีกย่อยและรองลงมา คำนี้มีที่มาจาก “ฮั่นซู·สือฮั่วจื้อ” (พงศาวดารราชวงศ์ฮั่น·บันทึกเศรษฐกิจและการคลัง) เดิมทีหมายถึงการละทิ้งเกษตรกรรมซึ่งเป็นรากฐาน ไปประกอบพาณิชยกรรมและหัตถกรรมซึ่งเป็นอาชีพรอง ต่อมาหมายถึงการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยไม่จับประเด็นหลัก กลับให้ความสำคัญเพียงรายละเอียดปลีกย่อย จนนำไปสู่ทิศทางที่ผิดพลาดหรือประสิทธิภาพต่ำ สำนวนนี้มักใช้วิพากษ์วิจารณ์พฤติกรรมที่ละเลยเป้าหมายหลักและหมกมุ่นอยู่กับเปลือกภายนอก โดยมีนัยเชิงลบอย่างชัดเจน ในเชิงบริบททางวัฒนธรรม สำนวนนี้สะท้อนแนวคิด “ให้ความสำคัญกับรากฐานและจำกัดส่วนปลีกย่อย” ในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม ซึ่งเน้นย้ำความสำคัญของการจับแก่นแท้ สามารถใช้ได้ในวงกว้าง เช่น การทำงาน การเรียน การบริหารจัดการ เป็นต้น เพื่อเตือนให้ผู้คนแยกแยะสิ่งสำคัญและสิ่งรอง หลีกเลี่ยงการสูญเสียสิ่งใหญ่เพราะสิ่งเล็ก ในเชิงอารมณ์ สำนวนนี้สื่อถึงความเสียดายและการตักเตือนต่อพฤติกรรมที่มองการณ์สั้น"}

{ "translation": "1. หากเรียนโดยไม่เข้าใจแนวคิดพื้นฐาน แต่กลับฝึกแต่โจทย์แปลก ๆ โจทย์ยาก ๆ นั่นก็คือการทิ้งรากเหง้าไปไล่ตามปลายเหตุ ผลการเรียนจึงยากที่จะพัฒนาขึ้น (ทิ้งรากเหง้าไปไล่ตามปลายเหตุ: ละทิ้งสิ่งที่เป็นแก่นสาร ไปแสวงหาสิ่งที่เป็นเพียงส่วนย่อย)\n2. บริษัทลดคุณภาพสินค้าเพื่อประหยัดเงินเพียงเล็กน้อย สุดท้ายก็สูญเสียลูกค้า นี่เป็นการทิ้งรากเหง้าไปไล่ตามปลายเหตุอย่างแท้จริง (ทิ้งรากเหง้าไปไล่ตามปลายเหตุ: ละทิ้งเป้าหมายหลัก ไปแสวงหาผลประโยชน์รอง)" }