死而后已

จนกว่าชีวิตจะหาไม่

《论语》

“ตายแล้วจึงหยุด” มาจาก《หลุนอวี่·ไท่ปั๋ว》 เป็นคำกล่าวของเจิงจื่อว่า “ผู้มีปณิธานไม่อาจไม่มีความกว้างใหญ่และเข้มแข็งได้ เพราะภาระหนักและหนทางไกล การถือเอาคุณธรรมเมตตาเป็นภาระของตน ไม่หนักอึ้งหรือ? ต่อสู้จนตายแล้วจึงหยุด ไม่ไกลเกินไปหรือ?” หมายความว่า ผู้มีปณิธานต้องมีเป้าหมายกว้างใหญ่และจิตใจเข้มแข็ง เพราะภาระนั้นหนักหนาและหนทางนั้นยาวไกล การถือเอาคุณธรรมเมตตาเป็นภาระของตน ไม่หนักอึ้งหรือ? ต่อสู้จนกระทั่งตายแล้วจึงหยุด ไม่ไกลเกินไปหรือ? ต่อมา “ตายแล้วจึงหยุด” ใช้บรรยายถึงการทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อกิจการ อุดมคติ หรือหน้าที่บางอย่าง จนกระทั่งตายจึงหยุด มีความหมายเชิงบวกอย่างชัดเจน มักใช้ยกย่องผู้ที่ทุ่มเทอย่างสุดชีวิตและเสียสละอย่างไม่เห็นแก่ตน เช่น คำกล่าวอันเลื่องชื่อของขงเบ้งที่ว่า “ทุ่มเทอย่างสุดชีวิต ตายแล้วจึงหยุด” สถานการณ์ที่ใช้มักเป็นบริบทที่เคร่งขรึมและเป็นทางการ เพื่อแสดงความเคารพต่อผู้ที่ยืนหยัดไม่ลดละและต่อสู้ตลอดชีวิต ความหมายเชิงลึกเน้นความรู้สึกรับผิดชอบและภารกิจที่เหนือกว่าชีวิตของปัจเจกบุคคล ในทางอารมณ์ทำให้เกิดความเคารพอย่างสูงสุด

{ "1": "นักวิทยาศาสตร์หลายคนทุ่มเทอย่างสุดชีวิตเพื่อกิจการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีของประเทศ จนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิต", "2": "เขามุ่งมั่นอุทิศตนเพื่อการศึกษาไปจนวาระสุดท้ายของชีวิต และได้รับความเคารพนับถือจากผู้คนมากมาย" }