标新立异

การเสนอแนวคิดใหม่ที่แตกต่างจากเดิม

《世说新语》

“標新立異” แต่เดิมหมายถึงการเสนอแนวคิดแปลกใหม่ แสดงถึงความแตกต่างจากผู้อื่น มีที่มาจาก “ซื่อซัวซินอวี่·เหวินเสวีย” ของหลิวอี้ชิงแห่งราชวงศ์ซ่งใต้ (หนานซ่ง) ซึ่งบันทึกไว้ว่าจือเต้าลินโต้แย้งกับเฝิงไท่ฉางที่วัดไป๋หม่า จือเต้าลิน “เสนอหลักการใหม่นอกเหนือจากสองสำนัก ตั้งวาทะที่แตกต่างออกไปจากปราชญ์ทั้งหลาย” กล่าวคือ เสนอทัศนะใหม่ สร้างจุดยืนที่แตกต่างจากผู้อื่น สำนวนนี้มีนัยเป็นกลางค่อนไปทางบวก แต่บางครั้งก็มีนัยลบ ขึ้นอยู่กับบริบท เมื่อเป็นนัยบวก เน้นจิตวิญญาณแห่งการสร้างสรรค์ กล้าฝ่าฝืนประเพณีเดิม เมื่อเป็นนัยลบ หมายถึงการจงใจโอ้อวด เรียกร้องความสนใจ มีขอบเขตการใช้กว้างขวาง ใช้ได้ในสาขาวิชาการ ศิลปะ ธุรกิจ ฯลฯ ใช้อธิบายคนหรือผลงานที่มีเอกลักษณ์แปลกใหม่ ในแง่ภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนการคิดแบบวิภาษเกี่ยวกับ “การสร้างสรรค์” กับ “การรักษาของเดิม” ในวัฒนธรรมจีน ในแง่ความรู้สึก มักแฝงความชื่นชมหรือการวิจารณ์ ต้องพิจารณาจากปริบทประกอบ

{ "1": "การออกแบบของเขามีความแปลกใหม่และโดดเด่น ทำให้ได้รับความนิยมจากผู้บริโภค youngsters", "2": "ในการอภิปรายทางวิชาการ เขามักจะเสนอแนวคิดแปลกใหม่และน่าสนใจ ซึ่งทำให้รู้สึกสดใหม่และไม่ซ้ำใคร" }