📖 ความหมาย
ไม่ถึงเวลาอันควร ก็ไม่ชี้แนะ
💡 คำอธิบายโดยละเอียด
「ไม่โกรธไม่เปิด」มาจาก《หลุนอวี่·ซู่เออร์》เป็นคำกล่าวคลาสสิกเกี่ยวกับแนวคิดทางการศึกษาของขงจื๊อ ต้นฉบับคือ «ไม่โกรธไม่เปิด ไม่悱ไม่発» หมายความว่า เมื่อนักเรียนยังไม่ได้ครุ่นคิดอย่างหนักจนเกิดความกระวนกระวายในใจ (กล่าวคือ มีความอยากรู้อยากเห็นสูง คิดอย่างกระตือรือร้นจนถึงระดับสับสน) ก็ไม่ควรไปชี้แนะเขา เมื่อนักเรียนยังไม่ได้คิดและพยายามจะแสดงออกแต่พูดไม่ออก ก็ไม่ควรไปกระตุ้นเตือนเขา สำนวนนี้เน้นว่าการศึกษาต้องจับจังหวะเวลา ให้ความสำคัญกับความกระตือรือร้นและแรงขับภายในของนักเรียน คัดค้านการยัดเยียดความรู้ ความหมายเชิงลึกอยู่ที่ว่า ผู้เรียนคือประธานของการเรียนรู้ บทบาทของครูคือการชี้แนะ ณ จุดวิกฤตที่นักเรียน «โกรธ» «悱» ไม่ใช่เข้าแทรกแซงเร็วเกินไป สถานการณ์การใช้งานมักใช้ในด้านการศึกษา การฝึกอบรม การให้คำแนะนำ เป็นต้น ใช้อธิบายว่าการสอนต้องรอให้นักเรียนคิดอย่างกระตือรือร้นถึงระดับหนึ่งก่อนจึงค่อยกระตุ้นเตือน ในแง่ภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนแก่นความคิด «การสอนแบบ启发» ของลัทธิขงจื๊อ ซึ่งเสริมกันกับ «สอนตามความสามารถของแต่ละคน» และ «ชี้แนะอย่างค่อยเป็นค่อยไป» อารมณ์ความรู้สึกเป็นกลางค่อนไปทางบวก มักใช้ยกย่องครูที่ดีที่รู้จักจับจังหวะเวลาทางการศึกษา
📝 ตัวอย่าง
{
"translation": "1. ครูหวังเข้าใจหลักการ «ไม่กระตุ้นเมื่อยังไม่ขัดข้อง» อย่างลึกซึ้ง มักรอให้นักเรียนคิดจนเกิดความสับสนด้วยตนเองก่อนจึงให้คำชี้แนะ ผลการเรียนในชั้นเรียนจึงยอดเยี่ยมมาก (ความหมาย: ไม่รีบให้คำแนะนำจนกว่านักเรียนจะคิดด้วยตนเองจนเกิดความสับสน)\n2. ในการสอนงานผู้มาใหม่ เขายึดหลัก «ไม่กระตุ้นเมื่อยังไม่ขัดข้อง» โดยให้ผู้มาใหม่ลองแก้ปัญหาด้วยตนเองก่อน รอจนอีกฝ่ายคิดไม่ออกจริง ๆ จึงยื่นมือไปแนะนำ (ความหมาย: ไม่รีบให้คำแนะนำจนกว่าอีกฝ่ายจะคิดด้วยตนเองจนเกิดความสับสน)"
}