孤注一掷

ทุ่มสุดตัว

《宋史》

“孤注一掷” ตามความหมายโดยตรงหมายถึงการนำเงินทั้งหมดเดิมพันในครั้งเดียว เพื่อเสี่ยงโชคเป็นครั้งสุดท้าย มีที่มาจาก “ซ่งสือ·ชีวประวัติโค่วจุ่น” แต่เดิมหมายถึงนักพนันที่เมื่อแพ้จนหมดตัวแล้วจึงนำเงินทุนทั้งหมดที่มีอยู่เดิมพันเป็นครั้งสุดท้าย ต่อมาถูกใช้เปรียบเทียบถึงการที่ในยามคับขันต้องทุ่มเทกำลังทั้งหมดเพื่อเสี่ยงกระทำการใด ๆ โดยหวังว่าจะสำเร็จได้อย่างหวุดหวิด สำนวนนี้มีความหมายแฝงของการเสี่ยงภัยอย่างรุนแรงและความรู้สึกจนใจ มักใช้บรรยายถึงการโจมตีครั้งสุดท้ายโดยไม่เสียดายค่าใช้จ่ายใด ๆ เมื่อเผชิญกับทางตันหรือทางเลือกสำคัญยิ่ง มักปรากฏในสถานการณ์การแข่งขันทางธุรกิจ การตัดสินใจทางการทหาร การแข่งขันกีฬา หรือการเลือกครั้งสำคัญในชีวิตส่วนตัว ในเชิงภูมิหลังทางวัฒนธรรม สำนวนนี้สะท้อนทัศนคติที่ซับซ้อนของวัฒนธรรมจีนดั้งเดิมต่อความกล้าหาญแบบ “ทำลายหม้อและจมเรือ” กล่าวคือทั้งชื่นชมความเด็ดเดี่ยวกล้าหาญ และเตือนถึงความเสี่ยงของมัน น้ำเสียงทางอารมณ์ค่อนไปทางเป็นกลาง แต่ส่วนใหญ่มักแฝงความหมายในทางลบหรือความเห็นอกเห็นใจ เน้นย้ำถึงความเสี่ยงของการกระทำและความไม่แน่นอนของผลลัพธ์ ความหมายเชิงลึกอยู่ที่ว่า เมื่อวิธีการตามปกติไม่อาจแก้ปัญหาได้ ผู้คนอาจถูกบีบให้ใช้มาตรการสุดโต่ง แต่ความสำเร็จหรือไม่นั้นมักขึ้นอยู่กับโชคหรือปัจจัยภายนอก

{ "1": "บริษัทประสบปัญหาสภาพคล่องทางการเงิน เขาจึงตัดสินใจเดิมพันครั้งสุดท้ายด้วยการลงทุนทรัพย์สินทั้งหมดที่มีในโครงการใหม่ โดยหวังว่าจะพลิกฟื้นกลับมาได้", "2": "ในช่วงเวลาสุดท้ายของการแข่งขัน โค้ชตัดสินใจเดิมพันครั้งสุดท้ายด้วยการเปลี่ยนตัวกองหน้าทั้งหมดลงสนาม เพื่อพยายามตีเสมอคะแนน" }