📖 คำอธิบายโดยละเอียด
อัตราเงินสำรองที่ธนาคารกลางกำหนด (Reserve Requirement Ratio) คือสัดส่วนของเงินสำรองที่ธนาคารกลางกำหนดให้ธนาคารพาณิชย์ต้องดำรงไว้ต่อยอดเงินฝากรวม ในด้านการค้าต่างประเทศ มีผลทางอ้อมต่ออัตราแลกเปลี่ยนและต้นทุนทางการเงิน: เมื่อธนาคารกลางขึ้นอัตราเงินสำรอง สภาพคล่องในตลาดตึงตัว อาจผลักดันให้สกุลเงินท้องถิ่นแข็งค่า ส่งผลต่อราคาส่งออกและต้นทุนนำเข้า; เมื่อลดอัตราเงินสำรอง จะปล่อยสภาพคล่อง อาจทำให้สกุลเงินท้องถิ่นอ่อนค่า ซึ่งเป็นผลดีต่อการส่งออก ผู้ประกอบการค้าต่างประเทศควรจับตาดัชนีนี้ เพราะมีผลต่ออัตราดอกเบี้ยเงินกู้ธนาคารและความสามารถในการเข้าถึงสินเชื่อเพื่อการค้า หมายเหตุ: เป็นเครื่องมือ นโยบายการเงินเช่นเดียวกับอัตรารีดิสเคานต์และการดำเนินการตลาดเปิด แต่การปรับอัตราเงินสำรองรุนแรงกว่า จึงถูกเรียกว่า 'ขวานยักษ์' ต่างจาก 'อัตราความเพียงพอของเงินกองทุน' ซึ่งมุ่งเน้นสินทรัพย์เสี่ยงของธนาคาร ขณะที่อัตราเงินสำรองมุ่งเน้นเงินฝาก หากสัญญาการค้าต่างประเทศเกี่ยวข้องกับการล็อกอัตราแลกเปลี่ยนล่วงหน้า ควรคาดการณ์การเปลี่ยนแปลงของอัตราเงินสำรอง
📝 ตัวอย่าง
1. เนื่องจากธนาคารกลาง上调อัตราเงินสำรอง สภาพคล่องของหยวนตึงตัว ราคาสั่งซื้อส่งออกไปสหรัฐฯ ของเราต้อง上调 2% เพื่อป้องกันความเสี่ยงจากการแข็งค่าของอัตราแลกเปลี่ยน (คำอธิบาย: การ上调อัตราเงินสำรองทำให้สกุลเงินท้องถิ่นแข็งค่า ผู้ส่งออกต้องปรับราคา)
2. ฝ่ายการเงินแจ้งว่า อัตราเงินสำรองลดลงเมื่อเร็ว ๆ นี้ อัตราดอกเบี้ยสำหรับการขอสินเชื่อ信用证เพื่อการส่งออกจากธนาคารอาจลดลง แนะนำให้ยื่นขอสินเชื่อโดยเร็ว (คำอธิบาย: การลดอัตราเงินสำรองปล่อยสภาพคล่อง ลดต้นทุนทางการเงิน)