ทุนสำรองเงินตราต่างประเทศ

เงินสำรองระหว่างประเทศ (Foreign Exchange Reserve) หมายถึง สินทรัพย์ที่แสดงเป็นสกุลเงินต่างประเทศซึ่งถือครองโดยธนาคารกลางหรือหน่วยงานทางการเงินของประเทศ ใช้หลักในการปรับดุลการชำระเงินระหว่างประเทศ แทรกแซงตลาดแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ รักษาเสถียรภาพของอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราภายในประเทศ และรับมือกับวิกฤตการชำระเงินระหว่างประเทศ ในด้านการค้าต่างประเทศ ขนาดของเงินสำรองระหว่างประเทศส่งผลโดยตรงต่อความสามารถในการชำระค่าสินค้านำเข้าและนโยบายอัตราแลกเปลี่ยนของประเทศ ตัวอย่างการใช้งาน包括: การประเมินความเสี่ยงในการชำระเงินของประเทศคู่ค้า การวิเคราะห์แนวโน้มอัตราแลกเปลี่ยน การจัดเตรียมการชำระเงินข้ามพรมแดน เป็นต้น ข้อควรระวัง: เงินสำรองระหว่างประเทศไม่ได้ยิ่งมากยิ่งดี หากสูงเกินไปอาจก่อให้เกิดเงินเฟ้อและแรงกดดันจากการแข็งค่าของเงินตราภายในประเทศ นอกจากนี้ต้องแยกแยะระหว่างเงินสำรองระหว่างประเทศกับเงินฝากต่างประเทศและเงินสำรองระหว่างประเทศอื่น ๆ คำศัพท์ที่容易被สับสนกับ 'เงินสำรองระหว่างประเทศ' ได้แก่ 'เงินฝากต่างประเทศ' (เงินฝากสกุลต่างประเทศที่ถือโดยธนาคารพาณิชย์และบริษัท) และ 'สิทธิถอนเงินพิเศษ' (สินทรัพย์สำรองที่สร้างโดย IMF) ผู้ประกอบการค้าต่างประเทศควรให้ความสนใจกับอัตราความเพียงพอของเงินสำรองระหว่างประเทศของประเทศตลาดเป้าหมาย (เช่น จำนวนเดือนที่ครอบคลุมการนำเข้า) เพื่อประเมินความสามารถในการชำระเงินและความเสี่ยงด้านเครดิต