การปฏิบัติเยี่ยงชาติที่ได้รับความอนุเคราะห์สูงสุด

การปฏิบัติเยี่ยงชาติที่ได้รับความอนุเคราะห์ยิ่ง (MFN) เป็นหนึ่งในหลักการหลักขององค์การการค้าโลก (WTO) หมายความว่าการให้สิทธิพิเศษทางการค้า (เช่น ภาษีศุลกากร โควตา ใบอนุญาต ฯลฯ) ที่ประเทศหนึ่งให้แก่ประเทศอื่น จะต้องไม่ต่ำกว่าสิทธิพิเศษที่ประเทศนั้นให้แก่ประเทศที่สามใดๆ สถานการณ์การใช้งาน: ใช้กับสินค้า บริการ และทรัพย์สินทางปัญญาเป็นหลัก พบได้ทั่วไปในข้อตกลงการค้าทวิภาคีหรือพหุภาคี ข้อควรระวัง: MFN ไม่ใช่การให้สิทธิพิเศษ แต่เป็นการประกันว่าสมาชิก WTO ทุกประเทศได้รับการปฏิบัติที่ไม่เลือกปฏิบัติ แต่มีข้อยกเว้น เช่น เขตการค้าเสรี สหภาพศุลกากร ระบบสิทธิพิเศษทางภาษีศุลกากรทั่วไป (GSP) เป็นต้น ที่สามารถยกเว้นพันธกรณี MFN ได้ ข้อแตกต่างจาก 'การปฏิบัติเยี่ยงคนชาติ': MFN เกี่ยวกับการไม่เลือกปฏิบัติระหว่างสินค้าต่างประเทศด้วยกัน ส่วนการปฏิบัติเยี่ยงคนชาติเกี่ยวกับการไม่เลือกปฏิบัติระหว่างสินค้าต่างประเทศกับสินค้าภายในประเทศ ข้อแตกต่างจาก 'การปฏิบัติแบบตอบแทน': MFN ให้โดยอัตโนมัติและไม่มีเงื่อนไข ส่วนการตอบแทนต้องแลกเปลี่ยนกันอย่างเท่าเทียม ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศควรใส่ใจว่าประเทศผู้นำเข้าใช้อัตราภาษี MFN กับสินค้าเฉพาะหรือไม่ และมีมาตรการยกเว้น เช่น การตอบโต้การทุ่มตลาด การตอบโต้การอุดหนุน หรือไม่