พันฟิล์ม

การพันฟิล์ม (Stretch Wrapping) เป็นวิธีการบรรจุภัณฑ์ที่พบได้บ่อยในโลจิสติกส์การค้าระหว่างประเทศ หมายถึงการใช้ฟิล์มยืด (Stretch Film) พันรอบสินค้า พาเลท หรือกล่องกระดาษ เพื่อยึดติด ป้องกันความชื้น ป้องกันฝุ่น และป้องกันการโจรกรรม โดยทั่วไปใช้สำหรับการรวมสินค้าบนพาเลท เพื่อความสะดวกในการขนย้ายด้วยรถโฟล์คลิฟท์และการขนส่งตู้คอนเทนเนอร์ สถานการณ์การใช้งานรวมถึง: การเสริมความแข็งแรงของพาเลทก่อนการส่งออก, การป้องกันความชื้นในการขนส่งทางทะเล, การรวมบรรจุภัณฑ์ชิ้นเล็กหลายชิ้นเป็นชิ้นใหญ่ ข้อควรระวัง: ต้องเลือกฟิล์มยืดที่มีความหนาและความเหนียวที่เหมาะสม จำนวนชั้นที่พันต้องเพียงพอ (โดยปกติ 3-5 ชั้น) ด้านบนและด้านล่างต้องมีการหุ้มขอบ หลีกเลี่ยงการยืดมากเกินไปจนฟิล์มแตก และคำนึงถึงข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อมของประเทศปลายทางเกี่ยวกับบรรจุภัณฑ์พลาสติก (เช่น ภาษีพลาสติกของสหภาพยุโรป) คำศัพท์ที่อาจสับสนกับ 'การพันฟิล์ม' คือ 'การห่อฟิล์มแบบหดตัว (Shrink Wrapping)' ซึ่งต้องใช้ความร้อนในการหดตัว ในขณะที่การพันฟิล์มอาศัยการยืดพันเท่านั้น ไม่ต้องใช้ความร้อน แตกต่างจาก 'สายรัด (Strapping)': การพันฟิล์มให้การห่อหุ้มโดยรวม สายรัดให้การมัดเฉพาะจุด ทั้งสองมักใช้ร่วมกัน ในเอกสารการค้าระหว่างประเทศมักเขียนว่า 'Stretch Wrapped' เพื่อแสดงว่าพันฟิล์มแล้ว