ริบ

การริบ (Confiscation) ในทางการค้าระหว่างประเทศหมายถึงการที่ศุลกากร หน่วยงานรัฐบาล หรือหน่วยงานที่มีอำนาจเกี่ยวข้องเข้าควบคุมสินค้า ยานพาหนะ หรือเงินตามกฎหมายให้ตกเป็นของรัฐ ซึ่งเป็นมาตรการลงโทษหรือบังคับ สถานการณ์ที่พบบ่อย ได้แก่ สินค้าถูกริบโดยศุลกากรเนื่องจากลักลอบนำเข้า ละเมิดทรัพย์สินทางปัญญา ฝ่าฝืนกฎระเบียบการนำเข้า-ส่งออก แจ้งข้อมูลเท็จ หรือไม่ชำระภาษีศุลกากร หรือในสัญญาการค้าระหว่างประเทศ เมื่อฝ่ายหนึ่งผิดสัญญา อีกฝ่ายมีสิทธิริบเงินมัดจำหรือเงินจ่ายล่วงหน้าตามข้อสัญญา ข้อควรระวัง: การริบเป็นนิติกรรมบังคับโดยกฎหมาย มักไม่สามารถย้อนกลับได้ ผู้ประกอบการควรสำแดงอย่างถูกต้องเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกริบสินค้า ขณะเดียวกันข้อสัญญา 'การริบ' ต้องสอดคล้องกับกฎหมายที่ใช้บังคับ มิฉะนั้นอาจถูกพิจารณาว่าเป็นข้อสัญญาลงโทษและเป็นโมฆะ ความแตกต่างจากคำอื่น: การริบแตกต่างจาก 'การกักกัน' (Detention) ซึ่งเป็นการควบคุมชั่วคราวและอาจคืนได้ แตกต่างจาก 'การทำลาย' (Destruction) ซึ่งเป็นการทำลายทางกายภาพ ในขณะที่การริบคือการโอนกรรมสิทธิ์ นอกจากนี้ การริบยังแตกต่างจาก 'การเวนคืน' (Requisition) ซึ่งมักใช้ในสถานการณ์ฉุกเฉินและมีการชดเชย ในขณะที่การริบมักเกิดจากการกระทำผิดและไม่มีการชดเชย ผู้ประกอบการการค้าระหว่างประเทศควรศึกษากฎหมายศุลกากรของประเทศปลายทางเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากการถูกริบ