จุดเดือด

จุดเดือด (Boiling Point) ในทางการค้าระหว่างประเทศหมายถึงอุณหภูมิที่ของเหลวเดือดภายใต้ความดันที่กำหนด เป็นพารามิเตอร์ทางกายภาพที่สำคัญสำหรับการขนส่งและจัดเก็บสารเคมี น้ำมัน ตัวทำละลาย และสินค้าอันตรายอื่นๆ สถานการณ์การใช้งานรวมถึง: การจัดทำ MSDS (เอกสารข้อมูลความปลอดภัยของวัสดุ) การจำแนกประเภทสินค้าอันตราย (เช่น การแบ่งประเภทของเหลวไวไฟตามจุดเดือด) การกำหนดเงื่อนไขการขนส่งทางเรือ/ทางอากาศ การเลือกเกรดบรรจุภัณฑ์ ข้อควรระวัง: ต้องระบุความดันที่ใช้วัด (โดยปกติคือความดันบรรยากาศมาตรฐาน) จุดเดือดจะแตกต่างกันภายใต้ความดันที่ต่างกัน ของเหลวที่มีจุดเดือดต่ำกว่า 35°C มักจัดเป็นวัตถุไวไฟอันตรายสูง แตกต่างจากจุดวาบไฟ (Flash Point) ซึ่งหมายถึงอุณหภูมิต่ำสุดที่ของเหลวปล่อยไอระเหยเพียงพอที่จะผสมกับอากาศเกิดเป็นส่วนผสมที่ติดไฟได้ ส่วนจุดเดือดเกี่ยวข้องกับอุณหภูมิที่ของเหลวกลายเป็นไอทั้งหมด ทั้งสองร่วมกันกำหนดระดับความปลอดภัยในการขนส่ง แตกต่างจากจุดเริ่มต้นกลั่น (IBP): จุดเดือดคืออุณหภูมิคงที่ของสารบริสุทธิ์หรืออะซีโอโทรป ส่วนจุดเริ่มต้นกลั่นคืออุณหภูมิของหยดแรกที่กลั่นได้เมื่อกลั่น混合物 ในสัญญาการค้าระหว่างประเทศหรือเลตเตอร์ออฟเครดิต หากเกี่ยวข้องกับข้อกำหนดจุดเดือด ต้องยืนยันวิธีการทดสอบกับซัพพลายเออร์ (เช่น ASTM D86) เพื่อหลีกเลี่ยงข้อพิพาทอันเนื่องมาจากมาตรฐานที่แตกต่างกัน