การควบคุมปริวรรตเงินตรา

การควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศ (Foreign Exchange Control) หมายถึงระบบที่รัฐบาลของประเทศหนึ่งใช้กฎหมายในการจำกัดและบริหารจัดการการซื้อขาย การรับและจ่าย การกู้ยืม และการโอนเงินตราต่างประเทศของ residents และ non-residents เพื่อสร้างสมดุลการชำระเงินระหว่างประเทศ รักษาเสถียรภาพของอัตราแลกเปลี่ยน หรือรักษาเสถียรภาพทางการเงิน ในด้านการค้าระหว่างประเทศ สิ่งนี้ส่งผลโดยตรงต่อการรับและการจ่ายเงินค่าสินค้า สกุลเงินที่ใช้ชำระบัญชี และการเคลื่อนย้ายเงินทุนข้ามพรมแดน สถานการณ์การใช้งานรวมถึง: การจ่ายเงินนำเข้าต้องได้รับการอนุมัติ การรับเงินส่งออกต้องบังคับแลกเป็นเงินตราต่างประเทศ การโอนกำไรออกมีข้อจำกัด เป็นต้น ข้อควรระวัง: ผู้ส่งออกควรทำความเข้าใจนโยบายการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศของประเทศเป้าหมายล่วงหน้า เพื่อหลีกเลี่ยงความเสียหายจากการไม่สามารถรับเงินหรือโอนกำไรออกได้ทันเวลา สัญญาควรระบุสกุลเงินที่ใช้ชำระบัญชีและผู้รับผิดชอบความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนอย่างชัดเจน เมื่อทำธุรกรรมกับประเทศที่มีการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศอย่างเข้มงวด อาจพิจารณาใช้ Letter of Credit หรือการค้ำประกันจากบุคคลที่สาม แตกต่างจาก "ความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน" การควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเป็นข้อจำกัดทางการบริหาร ไม่ใช่ความเสี่ยงจากความผันผวนของตลาด แตกต่างจาก "อุปสรรคทางการค้า" มันมุ่งเป้าไปที่การเคลื่อนย้ายเงินทุน ไม่ใช่การเคลื่อนย้ายสินค้า ผู้ประกอบการค้าระหว่างประเทศต้องมองการควบคุมการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศเป็นองค์ประกอบสำคัญในการวิเคราะห์สภาพแวดล้อมทางการเมืองและกฎหมาย