祸福相依

สุขและทุกข์เป็นของคู่กัน

《老子》

“ภัยและโชค依存กัน” มาจาก “เล่าจื๊อ” บทที่ 58: “ภัย兮โชคเป็นที่พึ่ง โชค兮ภัยเป็นที่ซ่อน” หมายความว่าภัยพิบัติและความสุขไม่ได้ตรงข้ามกันอย่างสมบูรณ์ แต่依存กันและเปลี่ยนเป็นกันได้ ในภัยอาจซ่อนโอกาสของความสุข และในโชคอาจซ่อนเมล็ดของภัย สำนวนนี้สะท้อนความคิดวิภาษวิธีแบบเรียบง่ายของลัทธิเต๋า เน้นกฎของความตรงข้ามที่เป็นเอกภาพของสรรพสิ่ง ในการใช้งานมักใช้ปลอบใจผู้ประสบเคราะห์ไม่ให้สิ้นหวัง หรือเตือนผู้ที่อยู่ในสถานการณ์ดีให้ระวังตัว อารมณ์ของสำนวนเป็นกลางค่อนไปทางปรัชญา ใช้ได้ทั้งปลอบใจและเตือนสติ ด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนปัญญาในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิมที่ว่า “ชายชราเสียม้า จะรู้ได้อย่างไรว่าไม่ใช่โชค” เน้นมองชีวิตด้วยสายตาที่พัฒนาและวิภาษวิธี ความหมายลึกซึ้งคือ เมื่อเผชิญได้และเสีย เกียรติและอัปยศ ควรคงจิตใจสงบ ไม่หดหู่เพราะภัยชั่วคราว และไม่เหลิงเพราะโชคชั่วคราว เพราะโลกไม่แน่นอน การเปลี่ยนแปลงมักเกิดขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว

{ "1": "การล้มเหลวในการเริ่มต้นธุรกิจครั้งนี้แม้จะสูญเสียอย่างหนัก แต่โชคร้ายและโชคดีนั้นขึ้นอยู่กับกันและกัน เขาจึงค้นพบโอกาสทางธุรกิจใหม่ และในที่สุดก็กลับมาตั้งตัวได้อีกครั้ง (หมายถึงเรื่องร้ายอาจกลายเป็นเรื่องดี โชคร้ายและโชคดีสามารถเปลี่ยนกลับไปกลับมาได้)", "2": "หลังจากที่เขาถูกรางวัลใหญ่ เขาก็ลาออกจากงานและใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย สุดท้ายก็เป็นหนี้ท่วมหัว ช่างเป็นโชคร้ายและโชคดีที่ขึ้นอยู่กับกันและกันจริง ๆ โชคดีกลับกลายเป็นรากเหง้าของโชคร้าย (หมายถึงเรื่องดีก็อาจก่อให้เกิดผลร้ายได้ โชคดีและโชคร้ายนั้นขึ้นอยู่กับกันและกัน)" }