知人者智自知者明

พินอิน:zhī rén zhě zhì zì zhī zhě míng

ภาษา: 中文 English Español 日本語 한국어 Tiếng Việt ไทย Русский

📖 ความหมาย

ผู้ที่รู้จักผู้อื่นคือผู้มีปัญญา ผู้ที่รู้จักตนเองคือผู้มีญาณหยั่งรู้

📜 ที่มา

《老子》

💡 คำอธิบายโดยละเอียด

「รู้จักผู้อื่นคือปัญญา รู้จักตนเองคือความสว่าง」มาจากเต๋าเต๋อจิง บทที่ 33 หมายความว่าผู้ที่สามารถเข้าใจและรู้จักผู้อื่นถือว่ามีปัญญา ส่วนผู้ที่สามารถรู้จักและเข้าใจตนเองจึงถือว่ามีความสว่างอย่างแท้จริง ประโยคนี้จับคู่ «ปัญญา» กับ «ความสว่าง» เผยให้เห็นสองระดับของการรับรู้ การรู้จักผู้อื่นภายนอกเป็นปัญญาทางโลก ส่วนการพิจารณาตนเองภายในเป็นความสว่างในระดับที่สูงกว่า ในวัฒนธรรมดั้งเดิม สำนวนนี้เน้นย้ำถึงความยากและคุณค่าของการรู้จักตนเอง เพราะมนุษย์มักมองเห็นข้อบกพร่องของผู้อื่นได้ง่าย แต่กลับยากที่จะมองเห็นความมืดบอดของตนเอง สำนวนนี้มักใช้ในบริบทของการบำเพ็ญตน ภาวะผู้นำ หรือปรัชญาชีวิต มีความหมายเชิงบวก แฝงอารมณ์ของการเตือนสติและให้กำลังใจ 场景การใช้包括自我反思、评价他人修养、探讨智慧与明智之别等。它提醒人们,真正的明智不是评判他人,而是清醒地审视自己的心念与行为,在自知中达到人格的完善与精神的自由。

📝 ตัวอย่าง

1. ในการบริหารทีม เขาทั้งสามารถรู้จักคนและใช้คนให้เหมาะสม อีกทั้งยังมักย้อนมองตนเองอยู่เสมอ กล่าวได้ว่ารู้จักผู้อื่นคือปัญญา รู้จักตนเองคือความกระจ่างแจ้งที่แท้จริง 2. หลังจากอ่าน "เหลาจื่อ" เขาเข้าใจหลักการที่ว่ารู้จักผู้อื่นคือปัญญา รู้จักตนเองคือความกระจ่างแจ้งที่แท้จริง จึงเริ่มเขียนบันทึกประจำวันเพื่อพิจารณาคำพูดและการกระทำของตนเอง