目不识丁

ไม่รู้หนังสือ

《旧唐书》

{ "translation": "「目不识丁」มีความหมายตามตัวอักษรว่าตาไม่รู้จักแม้แต่ตัวอักษร «丁» ที่ง่ายที่สุด ใช้บรรยายคนที่ไม่ได้รับการศึกษาเลยแม้แต่น้อย ไม่รู้จักตัวอักษรแม้แต่ตัวเดียว สำนวนนี้มาจาก «จิบทังสือฉบับเก่า·ชีวประวัติจางหงจิง» ซึ่งบันทึกว่าจางหงจิงกล่าวกับผู้ใต้บังคับบัญชาว่า «วันนี้ใต้หล้าไม่มีเรื่องราว พวกเจ้าแม้จะดึงธนูได้แรงสองตาน ก็ไม่สู้รู้จักตัวอักษรสักตัว» ความหมายเดิมคือเสียดสีขุนนางทหารที่รู้แต่กำลังไม่รู้หนังสือ ต่อมาพัฒนาเป็นใช้บรรยายผู้ไม่รู้หนังสือ ในด้านการใช้ มักใช้ในภาษาที่เป็นทางการหรือโอกาสที่เป็นทางการ เพื่อวิจารณ์หรือล้อเลียนว่าใครบางคนขาดความรู้ทางวัฒนธรรม บางครั้งก็ใช้ถ่อมตน สีสันทางอารมณ์ค่อนไปทางลบ แต่น้ำเสียงอาจเบาหรือหนักได้ ในบริบทจริงจังเน้นความรุนแรงของการขาดการศึกษา ในบริบทผ่อนคลายมีความขบขันหรือเสียดสีตนเองเล็กน้อย ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนความสำคัญที่สังคมโบราณให้แก่การอ่านออกเขียนได้ และแนวคิดดั้งเดิมที่ว่า «สรรพสิ่งล้วนต่ำต้อย มีเพียงการอ่านหนังสือเท่านั้นที่สูงส่ง» ข้อควรระวังคือ สำนวนนี้เน้น «ไม่รู้หนังสือเลย» ระดับค่อนข้างหนัก ไม่ควรใช้บรรยายคนที่รู้หนังสือน้อย" }

[ { "translation": "เขามีฐานะยากจนตั้งแต่เด็ก ไม่เคยได้เรียนหนังสือ จนถึงตอนนี้ยังไม่รู้หนังสือ แม้แต่ชื่อของตัวเองก็ยังเขียนไม่ได้ (หมายถึงไม่มีความรู้เลย ไม่รู้จักตัวอักษรแม้แต่ตัวเดียว)" }, { "translation": "อย่าดูว่าเขาไม่รู้หนังสือ แต่พอทำธุรกิจกลับฉลาดหลักแหลมมาก ชาวบ้านต่างก็ยกย่องเขา (หมายถึงไม่ได้รับการศึกษา ไม่รู้หนังสือ)" } ]