皮之不存

เมื่อฐานรากพังทลาย สิ่งที่พึ่งพิงก็ไร้ค่า

《左传》

{"translation": "“ผิวหนังที่ไม่มีอยู่” มาจาก《ซั่วจ้วน·ซีกงที่สิบสี่》 ต้นฉบับคือ “ผิวหนังที่ไม่มีอยู่ ขนจะเกาะอะไรได้” เปรียบเทียบว่าสิ่งใดสูญเสียพื้นฐานที่จำเป็นต่อการดำรงอยู่ สิ่งนั้นก็ไม่สามารถดำรงอยู่ได้เช่นกัน โดย “ผิวหนัง” หมายถึงพื้นฐาน รากฐาน “ขน” หมายถึงสิ่งที่依附อยู่บนพื้นฐาน สำนวนนี้เน้นความสำคัญของพื้นฐาน มักใช้เพื่ออธิบายว่าหากเงื่อนไขพื้นฐานไม่มีอยู่แล้ว สิ่งรองที่依附อยู่ก็จะสูญเสียความหมายไป ในแง่อารมณ์มักมีนัยเตือนสติ ตักเตือน หรือเสียดาย เตือนให้ผู้คนให้ความสำคัญกับรากฐาน ไม่ไล่ตามสิ่งปลีกย่อยจนละทิ้งแก่นแท้ ใช้ได้ในหลายสถานการณ์ เช่น อภิปรายความสัมพันธ์ระหว่างพื้นฐานเศรษฐกิจกับโครงสร้างส่วนบน ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถส่วนบุคคลกับแพลตฟอร์ม ความสัมพันธ์ระหว่างสุขภาพกับการงาน เป็นต้น ในเชิงวัฒนธรรมสะท้อนแนวคิด “รากฐานมั่นคง ประเทศสงบ” และ “ให้ความสำคัญกับรากฐาน จำกัดสิ่งปลีกย่อย” ในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม เน้นว่ารากฐานมั่นคงจึงจะแตกกิ่งก้านสาขาได้"}

{ "translation": "1. ถ้าบริษัทล้มละลายกันหมด สวัสดิการของพวกเราพนักงานก็จะกลายเป็นหนังที่ไม่มีอยู่ ขนจะเกาะอะไรได้ (เปรียบเทียบว่าถ้าพื้นฐานไม่มี ผู้ที่พึ่งพิงก็อยู่ไม่ได้)\n2. ระบบนิเวศเป็นหนังที่ไม่มีอยู่ แม้เศรษฐกิจจะพัฒนาเร็วแค่ไหน สุดท้ายก็จะสูญเสียที่พึ่งพิง (เปรียบเทียบว่าถ้าสูญเสียรากฐาน สิ่งอื่นก็ไม่อาจดำรงอยู่ได้)" }