画饼充饥

วาดเค้กบนกระดาษแก้หิว

《三国志》

"วาดขนมปังแก้หิว" ตามความหมายliteralหมายถึงการวาดภาพขนมปังเพื่อระงับความหิว ใช้เป็นอุปมาถึงการปลอบใจตัวเองด้วยจินตนาการที่ว่างเปล่า หรือมีชื่อเสียงแต่ไม่มีประโยชน์จริง สำนวนนี้มาจาก "จดหมายเหตุสามก๊ก · เว่ยซู · ชีวประวัติหลูยวี่" จักรพรรดิเว่ยหมิงเฉา รุ่ย ให้หลูยวี่คัดเลือกผู้มีความสามารถ และกล่าวว่า "การคัดเลือกอย่าเอาผู้มีชื่อเสียง ชื่อเสียงเปรียบเสมือนการวาดภาพขนมปังบนพื้นดิน กินไม่ได้" ต่อมาพัฒนาเป็น "วาดขนมปังแก้หิว" มักใช้วิจารณ์ผู้ที่พึ่งพาเพียงจินตนาการและไม่ปฏิบัติจริง และใช้ในการเยาะเย้ยตัวเองที่ปลอบใจตัวเองด้วยวิธีที่ไม่สมจริง ในแง่อารมณ์มักมีความหมายเชิงลบ เน้นว่าจินตนาการที่ว่างเปล่าไม่สามารถแก้ปัญหาจริงได้ ใช้ในสถานการณ์กว้างขวาง เช่น อธิบายแผนการที่ไม่สมจริง คำสัญญาที่ไม่สามารถทำได้ การหลอกตัวเอง เป็นต้น ในแง่ภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนจิตวิญญาณของวัฒนธรรมจีนดั้งเดิมที่เน้นการปฏิบัติจริงและต่อต้านการพูดคุยที่ว่างเปล่า คล้ายกับ "มองพลัมแก้กระหาย" แต่ "มองพลัมแก้กระหาย" เน้นการใช้จินตนาการบรรเทาความปรารถนาชั่วคราว ส่วน "วาดขนมปังแก้หิว" เน้นจินตนาการที่ไร้ผลโดยสิ้นเชิง

{ "translation": "1. เขาพูดทั้งวันว่าจะเริ่มต้นธุรกิจหารายได้ก้อนโต แต่ไม่เคยลงมือทำเลย นี่มันเหมือนการวาดภาพขนมเพื่อระงับความหิวชัดๆ (เปรียบเทียบการปลอบใจตัวเองด้วยจินตนาการลมๆ แล้งๆ โดยไม่มีประโยชน์จริง)\n2. บริษัทสัญญาว่าจะจ่ายโบนัสปลายปี แต่กลับจ่ายเงินเดือนยังไม่ได้ นี่มันก็แค่การวาดภาพขนมเพื่อระงับความหิวเท่านั้น (เปรียบเทียบการใช้คำสัญญาเท็จหลอกตัวเองหรือผู้อื่น)" }