📖 ความหมาย
ทำชั่วมากเข้าตัวเองก็ต้องพบจุดจบ
💡 คำอธิบายโดยละเอียด
"ทำความชั่วมากย่อมถึงแก่ความพินาศ" มีที่มาจาก "จั่วจ้วน" บันทึกเหตุการณ์ในปีแรกแห่งรัชกาลหลวงอิ่น แห่งรัฐเจิ้ง เป็นคำวิจารณ์ของเจิ้งจวงกงที่มีต่อกงซูต้วน น้องชายของตนที่คอยขยายอำนาจและคิดไม่ซื่อ ความหมายตามตัวอักษรคือ ทำเรื่องชั่วมากเกินไป ย่อมต้องนำความพินาศมาสู่ตนเอง ความหมายเชิงลึกเน้นย้ำว่าการกระทำชั่วที่สั่งสมจนถึงระดับหนึ่งย่อมนำไปสู่การทำลายตนเองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ สะท้อนมุมมองความยุติธรรมแบบเรียบง่ายเรื่องกฎแห่งกรรม มักใช้ในสถานการณ์เตือนสติหรือตักเตือน ใช้อธิบายคนที่ทำตามอำเภอใจ ฝ่าฝืนคุณธรรม ในที่สุดจะได้รับผลกรรมของตนเอง หรือใช้วิจารณ์ตัวร้ายในประวัติศาสตร์หรือในความเป็นจริง ในแง่ภูมิหลังทางวัฒนธรรม สำนวนนี้สอดคล้องกับแนวคิดของลัทธิขงจื๊อที่ว่า "สั่งสมความดีจะเหลือความสุข สั่งสมความชั่วจะเหลือภัย" สะท้อนการรักษาระเบียบศีลธรรมของสังคมดั้งเดิม น้ำเสียงทางอารมณ์ค่อนไปทางลบ มีนัยวิพากษ์วิจารณ์และเตือนภัยอย่างรุนแรง แต่ในขณะเดียวกันก็เผยให้เห็นความเชื่อว่าความยุติธรรมจะบรรลุผลในที่สุด
📝 ตัวอย่าง
{
"translation": "1. บรรดาข้าราชการที่ทุจริตและรับสินบน ในที่สุดก็ถูกจับเข้าคุก โทษทัณฑ์ สมกับคำที่ว่า ทำชั่วมากย่อมถึงซึ่งความพินาศด้วยตนเอง (หมายถึง ผู้ที่ทำความชั่วไว้มากมาย ในที่สุดก็จะนำหายนะมาสู่ตนเอง)\n2. เขาเคยกดขี่ข่มเหงเพื่อนบ้านมาเป็นเวลานาน ปัจจุบันจึงถูกทุกคนทอดทิ้ง สมกับคำโบราณที่ว่า ทำชั่วมากย่อมถึงซึ่งความพินาศด้วยตนเอง (หมายถึง ทำความชั่วจนถึงที่สุด ย่อมไม่มีจุดจบที่ดี)"
}