卧冰求鲤

การแสดงความกตัญญูอันยิ่งใหญ่ที่สามารถบันดาลให้สวรรค์ประทานพร

《晋书》

{"translation": "「卧冰求鲤」出自《晋书·王祥传》 เล่าถึงหวังเสียง ผู้เป็นบุตรกตัญญูในสมัยราชวงศ์จิ้น ในยามเหมันต์อันหนาวเหน็บ มารดาเลี้ยงอยากกินปลาสด เขาจึงถอดเสื้อนอนบนน้ำแข็ง หวังใช้ไออุ่นจากร่างกายละลายน้ำแข็งเพื่อหาปลา ทันใดนั้นน้ำแข็งก็ละลายเอง ปลาไนสองตัวกระโดดขึ้นมา ถือเป็นแบบอย่างของความกตัญญูอย่างที่สุดที่สะเทือนฟ้า ความหมายลึกซึ้งของสำนวนนี้คือการบรรยายถึงบุตรธิดาที่แสดงความกตัญญูต่อบิดามารดาอย่างที่สุด ยอมเสียสละตนเอง แม้กระทั่งสะเทือนฟ้าดิน มักใช้ในบริบทสรรเสริญการกระทำกตัญญู หรือเน้นย้ำความจริงใจของความกตัญญู ในเชิงภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนค่านิยมหลักของลัทธิขงจื๊อเรื่อง «ความกตัญญู» โดยเฉพาะความเชื่อที่ว่า «ความกตัญญูสะเทือนฟ้า» อารมณ์ความรู้สึกเป็นไปในทางบวก มีความเคารพและซาบซึ้ง แต่ในบริบทสมัยใหม่อาจถูกใช้เพื่อสะท้อนคิดเรื่องความกตัญญูแบบงมงาย" }

{ "translation": "1. เขาลาออกจากงานเงินเดือนสูงเพื่อดูแลแม่ที่ป่วยหนัก เฝ้าดูแลทั้งวันทั้งคืน ช่างมีความกตัญญูราวกับตำนาน 'นอนบนน้ำแข็งเพื่อขอปลาไน' เลยทีเดียว (หมายถึงความกตัญญูอย่างยิ่ง)\n2. ในยี่สิบสี่เรื่องเล่าความกตัญญูโบราณ เรื่อง 'นอนบนน้ำแข็งเพื่อขอปลาไน' แม้จะซาบซึ้งใจ แต่คนสมัยใหม่ควรแสดงความกตัญญูอย่างมีเหตุผลมากกว่า (หมายถึงการกระทำที่แสดงความกตัญญูอย่างสูงสุดจนเป็นที่ประจักษ์)" }