出类拔萃

โดดเด่นเหนือใคร

《孟子》

「出类拔萃」มาจาก《เม่งจื่อ·กงซุนฉิวซ่าง》เดิมทีหมายถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์เช่น กิเลน หงส์ฟ้า ภูเขาไท่ซาน แม่น้ำและทะเล ซึ่งเหนือกว่าสิ่งอื่นในประเภทเดียวกัน ต่อมาหมายถึงความสามารถ คุณธรรม หรือความสำเร็จของบุคคลที่เหนือกว่าผู้อื่นในประเภทเดียวกันอย่างมาก โดดเด่นไม่เหมือนใคร โดยคำว่า «出类» หมายถึงเหนือกว่าประเภทเดียวกัน «拔萃» หมายถึงสูงกว่ากลุ่มคนหรือสิ่งของที่รวมกัน สำนวนนี้มักใช้ในความหมายเชิงบวก ใช้อธิบายว่าบุคคลหนึ่งโดดเด่นอย่างมากในกลุ่ม มีพรสวรรค์ล้นเหลือ ความสามารถเหนือชั้น เป็นที่จับตามอง ใช้ได้ในหลากหลายบริบท ทั้งด้านวิชาการ ศิลปะ กีฬา และการทำงาน เพื่อยกย่องผู้ที่มีผลงานยอดเยี่ยม โดดเด่นเหนือผู้อื่น ในเชิงวัฒนธรรม สำนวนนี้สะท้อนการยกย่องบุคคลที่มีคุณธรรมและความสามารถอันยอดเยี่ยมของลัทธิขงจื่อ เน้นย้ำว่าบุคคลสามารถบรรลุระดับเหนือสามัญได้ผ่านการฝึกฝนและความพยายาม ในเชิงอารมณ์ มีความชื่นชมและความเคารพอย่างแรงกล้า น้ำเสียงจริงจังและเชิงบวก เหมาะสำหรับโอกาสทางการหรือการเขียนเชิงทางการ และยังใช้กล่าวชมผู้อื่นในชีวิตประจำวันได้ด้วย

{ "1": "เขามีความโดดเด่นเป็นเลิศในการแข่งขันคณิตศาสตร์ ได้รับรางวัลที่หนึ่งระดับประเทศติดต่อกันสามปี", "2": "ทีมวิจัยและพัฒนาของบริษัทนี้โดดเด่นเป็นเลิศ ผลิตเทคโนโลยีใหม่ที่เป็นผู้นำในอุตสาหกรรมอย่างต่อเนื่อง" }