一尘不到

ปราศจากมลทิน

《维摩诘经》

{"translation": "「一塵不到」มีความหมายตามตัวอักษรว่าฝุ่นแม้แต่เม็ดเดียวก็ไม่อาจตกลงไปได้ ใช้บรรยายถึงสภาพแวดล้อมหรือสภาวะจิตใจที่บริสุทธิ์ผ่องใสอย่างยิ่ง ปราศจากมลทินใด ๆ คำนี้มีที่มาจากแนวคิดในพระสูตรวิมลเกียรติของพุทธศาสนาที่ว่า «หากปรารถนาจะได้แดนบริสุทธิ์ พึงชำระจิตใจให้บริสุทธิ์ เมื่อจิตใจบริสุทธิ์ แดนพุทธก็บริสุทธิ์» ซึ่งเน้นว่าธรรมชาติแห่งจิตนั้นบริสุทธิ์แต่เดิม ไม่แปดเปื้อนมลทิน ในความหมายเชิงลึก สำนวนนี้ไม่เพียงหมายถึงความสะอาดปราศจากฝุ่นในพื้นที่ทางกายภาพเท่านั้น แต่ยังมักใช้เปรียบเทียบว่าบุคคลมีคุณธรรมสูงส่ง ไม่ถูกรบกวนจากความคิดฟุ้งซ่านทางโลก หรือหมายถึงสถานที่หรือสภาวะหนึ่งที่อยู่เหนือโลกธรรม ปราศจากธุลีแม้แต่น้อย มักพบการใช้ในบริบทของการบรรยายทางวรรณกรรม การวิจารณ์อุปนิสัยบุคคล หรือการแสดงออกเชิงเซน เช่น บรรยายที่พำนักของฤๅษี สภาวะแห่งการปฏิบัติธรรม หรือจิตใจที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง น้ำเสียงทางอารมณ์ค่อนไปทางแง่บวก มีความหมายแฝงของความสงบ ความสูงส่ง และการหลุดพ้น บางครั้งก็แฝงความรู้สึกโดดเดี่ยวหรืออุดมคติเล็กน้อย ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม สำนวนนี้สะท้อนถึงการแสวงหาความบริสุทธิ์ผสมผสานของขงจื๊อ พุทธ และเต๋าในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม โดยเฉพาะ «ความไร้มลทิน» ในพุทธศาสนาและ «ความสงบไม่กระทำ» ในลัทธิเต๋า"}

{ "1": "ห้องปฏิบัติธรรมนี้สะอาดหมดจด ไร้ฝุ่นละออง แม้แต่ใบไม้ร่วงบนขอบหน้าต่างก็ดูเหมือนจะเกินจำเป็น ทำให้ผู้คนเกิดความสงบในใจขึ้นมาทันที (บรรยายถึงสภาพแวดล้อมที่บริสุทธิ์ผ่องใสอย่างยิ่ง ไร้ซึ่งฝุ่นละออง)", "2": "เขาเป็นคนที่บริสุทธิ์ผ่องใส ไม่เคยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นใดๆ จึงได้รับความเคารพนับถือจากเพื่อนร่วมงานอย่างมาก (บรรยายถึงคุณธรรมความดีงามของบุคคลที่ไม่แปดเปื้อนด้วยสิ่งทางโลก)" }