💡 คำอธิบายโดยละเอียด
«ผานกู่แยกฟ้าเปิดดิน» มีที่มาจาก «ซานอู่ลี่จี้» ที่สวีเจิ่งเขียนขึ้นในสมัยสามก๊ก เล่าถึงยุคโบราณที่ฟ้าและดินยังไม่แยกจากกัน จักรวาลยุ่งเหยิงราวกับไข่ไก่ ผานกู่ถือกำเนิดอยู่ในนั้นหนึ่งหมื่นแปดพันปี หลังจากนั้นจึงคว้าขวานฟันความยุ่งเหยิงนั้นแตกออก ส่วนที่เบาและใสก็ลอยขึ้นเป็นฟ้า ส่วนที่หนักและขุ่นก็จมลงเป็นดิน ผานกู่ยืนค้ำฟ้าเหยียบดิน สูงขึ้นวันละหนึ่งจั้ง ฟ้าก็สูงขึ้นหนึ่งจั้ง ดินก็หนาขึ้นหนึ่งจั้ง ในที่สุดฟ้าและดินก็ก่อรูปเป็นรูปร่าง ผานกู่หมดเรี่ยวแรงและสิ้นชีวิต ร่างกายของเขากลายเป็นภูเขา แม่น้ำ ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ ลม เมฆ ฟ้าคะนอง และฟ้าผ่า สำนวนนี้ไม่เพียงเป็นการอธิบายตำนานกำเนิดจักรวาลเท่านั้น แต่ยังเป็นสัญลักษณ์ของการสร้างสรรค์อันยิ่งใหญ่จากความว่างเปล่าสู่การถือกำเนิด จิตวิญญาณอันกว้างใหญ่ของการบุกเบิกฟ้าและดิน และจิตวิญญาณแห่งการเสียสละเพื่อบุกเบิกสิ่งใหม่ มักใช้บรรยายถึงการสร้างสรรค์ที่ไม่เคยมีมาก่อน จุดเริ่มต้นของกิจการ หรือคุณงามความดีอันยิ่งใหญ่ของวีรบุรุษ มีความหมายเชิงบวกและความรู้สึกเคารพศรัทธาอย่างแรงกล้า ในทางวัฒนธรรม สะท้อนจินตนาการของประชาชาติจีนที่มีต่อกำเนิดของโลก และแก่นแท้ทางจิตวิญญาณแห่งความกล้าเสียสละและสร้างสรรค์