举案齐眉

สามีภรรยารักใคร่เคารพกัน

《后汉书》

“ยกสำรับเสมอคิ้ว” มาจาก “โฮ่วฮั่นซู·เลี่ยงหงจ้วน” เล่าถึงเรื่องราวของเลี่ยงหง ผู้สละเรือนไปบำเพ็ญตนในยุคฮั่นตะวันออก กับนางเมิ่งกวง ภรรยาของเขา ทุกครั้งที่นางเมิ่งกวงนำอาหารไปส่งให้เลี่ยงหง นางจะยกถาดขึ้นเสมอระดับคิ้ว เพื่อแสดงความเคารพต่อสามี ส่วนเลี่ยงหงก็ปฏิบัติต่อภรรยาด้วยความสุภาพเช่นกัน สองสามีภรรยาต่างเคารพซึ่งกันและกันดุจแขกผู้มีเกียรติ สำนวนนี้จึงถือกำเนิดขึ้น ใช้อธิบายถึงการที่สามีภรรยาเคารพกันและกัน ปฏิบัติต่อกันอย่างเสมอภาค มีความรักที่ลึกซึ้งและมีกิริยามารยาทที่สุภาพ สำนวนนี้มิได้เน้นเพียงความเคารพจากฝ่ายเดียว หากแต่เป็นความเคารพและความเอาใจใส่ที่มีต่อกันทั้งสองฝ่าย สะท้อนถึงแบบอย่างความสัมพันธ์ในชีวิตสมรสอันเป็นอุดมคติในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม มักใช้ในบริบทของการชื่นชมสามีภรรยาที่กลมเกลียวและเคารพกันและกัน มีน้ำเสียงเชิงบวกและอบอุ่น ในยุคปัจจุบันมักใช้บรรยายถึงคู่รักที่รักใคร่กลมเกลียวกัน ต่างเคารพและปรึกษาหารือกันอย่างเสมอภาคในชีวิตครอบครัว ไม่เสียมารยาทเพราะความสนิทสนม และไม่ดูแคลนกันเพราะความคุ้นเคย ข้อควรระวังคือ สำนวนนี้เน้นความเคารพในจิตใจ มิใช่พิธีการที่ตายตัวในรูปแบบ จึงมักใช้บรรยายในเชิงบวกถึงการสมรสที่กลมเกลียว

[ { "translation": "พวกเขาแต่งงานกันมาสามสิบปี ยังคงยกสำรับเสมอหน้ากันอย่างเคารพนับถือ ไม่เคยมีปากเสียงกันเลย เป็นคู่รักต้นแบบที่ขึ้นชื่อในหมู่บ้านจัดสรรแห่งนี้ (บรรยายถึงสามีภรรยาที่เคารพซึ่งกันและกัน มีความสัมพันธ์กลมเกลียว)" }, { "translation": "การยกสำรับเสมอหน้ากันอย่างแท้จริงไม่ใช่การสุภาพห่างเหิน แต่เป็นการให้เกียรติความรู้สึกและทางเลือกของอีกฝ่ายแม้ในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวัน (หมายถึงการที่สามีภรรยาปฏิบัติต่อกันอย่างเท่าเทียมและเคารพซึ่งกันและกัน)" } ]