言过其实

พูดเกินจริง

《三国志》

"พูดเกินจริง" หมายถึงการพูดจาโอ้อวด เกินกว่าสถานการณ์จริง มีนัยเชิงลบอย่างชัดเจน สำนวนนี้มาจาก "จดหมายเหตุสามก๊ก·ตำราจ๊กก๊ก·ชีวประวัติหม่าเหลียง" ซึ่งวิจารณ์หม่าเจ้งว่า "พูดเกินจริง ไม่ควรใช้ในตำแหน่งสำคัญ" ต่อมาหม่าเจ้งก็เสียเมืองเกียงติงเพราะทำสงครามบนกระดาษจริง ๆ ยืนยันคำวิจารณ์นี้ ในความหมายเชิงลึก ไม่ได้หมายถึงเพียงการพูดเกินจริงเท่านั้น แต่ยังแฝงการวิจารณ์บุคคลที่ขาดความสามารถในการปฏิบัติจริง ชอบแต่พูดลอย ๆ ในด้านการใช้ มักใช้บรรยายคนที่ชอบคุยโว ชื่อไม่ตรงกับความเป็นจริง หรือวิจารณ์การโฆษณาและการรายงานที่บิดเบือน ในด้านภูมิหลังทางวัฒนธรรม จีนดั้งเดิมเน้น "คำพูดกับการกระทำต้องตรงกัน" "ความจริงคือสิ่งสำคัญ" ดังนั้น "พูดเกินจริง" จึงถูกมองว่าเป็นข้อบกพร่องของบุคลิกภาพ ในด้านอารมณ์ มีนัยเชิงปฏิเสธและเตือนสติอย่างชัดเจน เตือนให้ผู้คนถ่อมตัวและปฏิบัติจริง หลีกเลี่ยงความโอ้อวด ในสังคมสมัยใหม่ ไม่ว่าจะเป็นการประเมินในที่ทำงาน การโฆษณาสินค้า หรือการปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล สำนวนนี้มักถูกใช้เพื่อเปิดโปงความเท็จและการพูดเกินจริง เน้นย้ำความสำคัญของความจริงและความน่าเชื่อถือ

{ "1": "เขามักพูดเสมอว่าตนเองสามารถทำโครงการนี้ให้สำเร็จได้อย่างง่ายดาย แต่ในความเป็นจริงความสามารถของเขามีจำกัด จึงนับได้ว่าเป็นการพูดเกินจริง (หมายถึงการพูดโอ้อวด เกินกว่าความสามารถที่แท้จริง)", "2": "คำโฆษณาชิ้นนี้บรรยายสรรพคุณของผลิตภัณฑ์เกินจริง ผู้บริโภคจำเป็นต้องพิจารณาอย่างรอบคอบ (หมายถึงเนื้อหาการโฆษณาเกินความจริง ไม่สอดคล้องกับสถานการณ์จริง)" }