草木皆兵

ขวัญผวา

《晋书》

“草木皆兵” มาจาก 《จิ้นชู·ปี้เจียนไจ้จี้》 หมายถึงเวลาคนตกใจกลัวอย่างมาก จะระแวงไปหมด มองต้นไม้หญ้าบนภูเขาก็กลายเป็นทหารข้าศึกไปหมด ความหมายลึกซึ้งของสำนวนนี้คือ เมื่อคนอยู่ในภาวะตึงเครียดและหวาดกลัวอย่างสูง มักจะสูญเสียการตัดสินอย่างมีเหตุผล เกิดความระแวงเกินเหตุและรับรู้ผิดพลาดต่อสิ่งรอบตัว มองสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องให้กลายเป็นภัยคุกคาม สำนวนนี้มักใช้บรรยายสภาวะจิตใจตอนพ่ายแพ้หนีศึก ใจไม่มั่นหรือเผชิญแรงกดดันมหาศาล ในเชิงภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนกลยุทธ์ทางจิตวิทยาในสงครามโบราณของจีน และปฏิกิริยาทางจิตใจโดยทั่วไปของมนุษย์ในยามวิกฤต ทางอารมณ์มีนัยเชิงลบ มักใช้เยาะเย้ยหรือวิจารณ์คนที่สูญเสียสติเพราะความกลัว ใช้ได้กว้าง ทั้งบรรยายความพ่ายแพ้ทางการทหาร และเปรียบเทียบพฤติกรรมในชีวิตประจำวันที่ระแวงเกินเหตุจนกลัวไปหมด

{ "1": "ตั้งแต่ถูกปล้นครั้งนั้นมา พอได้ยินเสียงใด ๆ ในตอนกลางคืน เธอก็ตื่นตระหนกเกินเหตุ คิดไปเองว่ามีคนกำลังจะบุกเข้ามา (บรรยายถึงความหวาดกลัวสุดขีด ระแวงไปหมด)", "2": "หลังจากข่าวการเลิกจ้างของบริษัทแพร่ออกไป พนักงานต่างตื่นตระหนกเกินเหตุ แม้แต่การประชุมปกติก็ยังคิดว่าเป็นการประกาศรายชื่อผู้ถูกเลิกจ้าง (บรรยายถึงความไวเกินเหตุเพราะความตื่นตระหนก)" }