独善其身

ดูแลตนเองให้ดี

《孟子》

“อยู่ดีมีสุขโดยลำพัง” มาจากหนังสือ “เม่งจื่อ·จินซินซ่าง” ประโยคเดิมคือ “จนต้องอยู่ดีมีสุขโดยลำพัง ถ้าดีต้องช่วยให้ทั้งใต้หล้าอยู่ดีมีสุข” ความหมายเดิมหมายถึงเมื่อไม่สมหวังในชีวิต ควรใส่ใจการฝึกฝนตนเอง รักษาคุณธรรมให้บริสุทธิ์ ต่อมาหมายถึงสนใจแต่ตัวเอง ไม่สนใจผู้อื่น บางครั้งก็หมายถึงการรักษาศีลธรรมส่วนตัวในสภาพแวดล้อมที่สกปรก ความหมายลึกซึ้งมีสองชั้น หนึ่งคือด้านบวก เน้นการไม่ไหลตามกระแสในยามยากลำบาก ปรับปรุงตนเอง สองคือด้านลบ หมายถึงการหลีกหนีความรับผิดชอบต่อสังคม เอาตัวรอดเท่านั้น ใช้บ่อยในการประเมินทัศนคติการใช้ชีวิตของบุคคล อาจชื่นชมความสะอาดบริสุทธิ์ของตน หรือวิจารณ์การเอาตัวรอดอย่างชาญฉลาด ด้านวัฒนธรรม สะท้อนอุดมคติของขงจื๊อที่ว่า “ฝึกตน ครองบ้าน ปกครองรัฐ สงบใต้หล้า” แต่เมื่อนำ “อยู่ดีโดยลำพัง” มาตั้งตรงข้ามกับ “ช่วยเหลือผู้อื่น” มักก่อให้เกิดการถกเถียงเกี่ยวกับความรับผิดชอบส่วนบุคคลและสังคม อารมณ์เป็นกลางค่อนไปทางลบ ขึ้นอยู่กับบริบท

{ "1": "ในการทำงานเป็นทีม เราไม่สามารถเพียงแต่ดูแลตัวเองให้ดีเท่านั้น แต่ควรช่วยเหลือซึ่งกันและกันและก้าวหน้าไปด้วยกัน (หมายถึงสนใจแต่ตัวเอง ไม่สนใจผู้อื่น)", "2": "เมื่อเผชิญกับความวุ่นวายในสังคม เขาเลือกที่จะดูแลตัวเองให้ดีและมุ่งมั่นทำวิชาการของตนเอง (หมายถึงรักษาคุณธรรมส่วนบุคคล ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้ง)" }