欲速则不达

เร็วเกินไปก็ไม่ถึงฝั่ง

《论语》

"อยากเร็วก็ไม่ถึง" มาจาก "หลุนอวี่·จื่อลู่" เป็นคำตอบของขงจื๊อต่อศิษย์จื่อเซี่ยที่ถามเกี่ยวกับการปกครอง หมายความว่าหากใจร้อนเกินไปและมุ่งหวังความรวดเร็ว กลับจะไม่บรรลุเป้าหมาย สุภาษิตนี้เปิดเผยกฎเกณฑ์ตามธรรมชาติของการพัฒนาสิ่งต่างๆ ว่า การทำสิ่งใดให้สำเร็จล้วนต้องใช้เวลาและกระบวนการที่จำเป็น หากมุ่งแต่ความเร็วโดยมองข้ามเงื่อนไขตามธรรมชาติและตรรกะภายใน ก็อาจนำไปสู่ความบกพร่อง ข้อผิดพลาด หรือแม้แต่ความล้มเหลวได้ มักใช้เตือนใจให้ผู้คนทำสิ่งต่างๆ อย่างค่อยเป็นค่อยไป เคารพกฎเกณฑ์ ไม่ควรใจร้อนมุ่งผลประโยชน์ระยะสั้น ในแง่ความรู้สึกของคำ สุภาษิตนี้มีนัยของการเตือนและการให้กำลังใจอย่างชัดเจน มักใช้วิพากษ์วิจารณ์หรือเตือนสติผู้ที่ใจร้อนอยากสำเร็จเร็ว ในแง่ภูมิหลังทางวัฒนธรรม สะท้อนแนวคิด "จงยง" (ทางสายกลาง) และ "สือจง" (ความพอดีตามกาลเวลา) ของลัทธิขงจื๊อ เน้นความพอเหมาะและความอดทน คัดค้านความบุ่มบ่าม ใช้ได้ในวงกว้าง เช่น การเรียน การทำงาน การบริหาร การศึกษา ในเรื่องใดก็ตามที่ต้องอาศัยการสะสมและกระบวนการ ล้วนสามารถใช้สุภาษิตนี้เตือนได้

{ "1": "การเรียนภาษาต่างประเทศไม่อาจอาศัยเพียงการเร่งอ่านก่อนสอบเท่านั้น อยากเร็วกลับไม่สำเร็จ ต้องหมั่นสะสมทุกวัน", "2": "ผู้จัดการโครงการเตือนทีมว่า อยากเร็วกลับไม่สำเร็จ หากละขั้นตอนการทดสอบเพื่อเร่งกำหนดส่งงาน สุดท้ายอาจก่อความเสียหายที่ใหญ่กว่าเดิม" }