好高骛远

ใฝ่สูงเกินฐานะ

《宋史》

「好高骛远」หมายถึงการมุ่งหวังเป้าหมายที่สูงเกินไปและไกลเกินไปอย่างไม่สมจริง โดยคำว่า «好» หมายถึงชอบ «高» หมายถึงสูงเกินไป «骛» หมายถึงมุ่งแสวงหา «远» หมายถึงไกลเกินไป สำนวนนี้มีที่มาจาก «ซ่งสือ·ชีวประวัติเฉิงฮ่าว» เดิมใช้วิจารณ์นักวิชาการที่ศึกษาค้นคว้าอย่างไม่มั่นคงและแสวงหาความรู้ที่ไม่สมจริง ในการใช้สมัยใหม่ มักใช้บรรยายคนที่ตั้งเป้าหมายโดยหลุดจากเงื่อนไขของตนเองและความเป็นจริงตามวัตถุวิสัย มุ่งใฝ่ฝันถึงระดับที่สูงเกินไป แต่ไม่ยอมลงมือทำอย่างมั่นคง พบเห็นได้บ่อยในบริบทของการเรียน การทำงาน การเริ่มธุรกิจ ฯลฯ มีนัยเชิงลบอย่างชัดเจน แฝงการวิจารณ์ทัศนคติที่ใจร้อน เพ้อฝัน และไม่ปฏิบัติจริง ในแง่ภูมิหลังทางวัฒนธรรม สำนวนนี้สะท้อนค่านิยม «ค่อยเป็นค่อยไป» และ «ลงมือทำอย่างมั่นคง» ในวัฒนธรรมจีนดั้งเดิม ตรงข้ามกับ «ก้าวทีละรอยเท้า» ในแง่อารมณ์ ใช้ได้ทั้งกับผู้อื่นและใช้เยาะตนเอง แต่แก่นแท้คือเตือนให้ผู้คนตั้งเป้าหมายให้สอดคล้องกับความเป็นจริง หลีกเลี่ยงการที่เพราะมุ่งหวังสูงเกินไปจนไม่ประสบความสำเร็จใด ๆ

{ "1": "เขาเพิ่งจะเรียนจบก็คิดจะเป็นประธานบริษัทแล้ว ช่างเป็นความทะเยอทะยานที่สูงเกินเอื้อมเสียจริง (หมายถึงการไล่ตามเป้าหมายที่สูงเกินไปโดยไม่สมจริง)", "2": "การเรียนรู้ต้องค่อยเป็นค่อยไป ไม่อาจทะเยอทะยานสูงเกินเอื้อม มิฉะนั้นพื้นฐานจะไม่แน่น ยิ่งเรียนก็ยิ่งลำบาก (หมายถึงการหลุดจากความเป็นจริง ไล่ตามสิ่งที่สูงและไกลเกินไป)" }