出师未捷

พ่ายแพ้ก่อนสำเร็จ

《蜀相》

“ออกศึกยังไม่สำเร็จ” มาจากบทกวี “อู่เซียง” ของตู้ฝู่ในสมัยราชวงศ์ถัง: “ออกศึกยังไม่สำเร็จก็สิ้นชีวิตเสียก่อน ทำให้วีรชนต้องน้ำตานองอาบเสื้อตลอดไป” เดิมทีหมายถึงจูกัดเหลียงยกทัพ北上ปราบวุยก๊ก ภารกิจยังไม่สำเร็จแต่กลับสิ้นชีวิตเสียก่อน ต่อมาหมายถึงโดยทั่วไปว่าสิ่งใดยังไม่ประสบความสำเร็จก็ประสบความล้มเหลวหรือถูกขัดขวางกลางทาง สำนวนนี้แฝงไว้ด้วยความโศกเศร้าอันยิ่งใหญ่และความเสียใจอย่างลึกซึ้ง มักใช้บรรยายสถานการณ์ที่ความมุ่งมั่นอันยิ่งใหญ่ยังไม่บรรลุผลหรือล้มเหลวเมื่อใกล้จะสำเร็จ มีอารมณ์เสียดายและอาลัยอย่างรุนแรง มักใช้กับภารกิจสำคัญ การปฏิบัติการทางทหาร หรือการแสวงหาในชีวิต เน้นย้ำว่าความพยายามสูญเปล่า ทำให้ต้องคร่ำครวญ ในทางวัฒนธรรม สะท้อนความเคารพนับถือในจิตวิญญาณ “ทุ่มเทจนสิ้นชีวิตจึงหยุด” ของวัฒนธรรมจีน ตลอดจนความสะเทือนใจต่อความไม่แน่นอนของชะตากรรม เมื่อใช้ อาจหมายถึงอุดมคติส่วนบุคคลที่ถูกขัดขวาง หรือกิจการใหญ่ของทีมหรือประเทศที่ยังไม่สำเร็จก็ได้ ทางอารมณ์โน้มเอียงไปทางหนักอึ้ง เศร้าสร้อย แต่บางครั้งก็แฝงความเคารพต่อจิตวิญญาณไม่ยอมแพ้ของผู้ต่อสู้ไว้ด้วย

{ "1": "โครงการสตาร์ทอัพครั้งนี้ต้องล้มเลิกกลางคันเพราะสายเงินทุนขาดสะบั้น ช่างเป็นความล้มเหลวก่อนจะเริ่มต้นสำเร็จ น่าเสียดายยิ่งนัก (หมายถึงกิจการยังไม่ประสบความสำเร็จก็ล้มเหลวเสียแล้ว)", "2": "เขาตั้งใจจะพิชิตปัญหางานวิจัยนี้ แต่กลับต้องยอมแพ้เพราะป่วยหนักครั้งหนึ่ง ล้มเหลวก่อนจะเริ่มต้นสำเร็จ เหลือไว้เพียงความเสียใจ (หมายถึงความมุ่งหมายยังไม่บรรลุก็ต้องพบอุปสรรค)" }